Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar eentonig en vervelend, tienmaal zoo erg dan in de fabrieken, waar het noodige, zij het dan onder wetenschappelijke leiding wordt overgelaten aan het eigenoverleg en initiatief, de groote aankweekers enjvoeders van interesse, de waarborgen van spontane belangstelling, door Taylor verspilde arbeidsfactoren van niet te onderschatten beteekenis.

Slechts een praktische toepassing van ditzelfde beginsel, schijnt het door Wright2) voor 't eerst experimenteel bewezen feit: dat de arbeider bij het doelloos aan een eindeloos werk doorarbeiden veel minder presteert en zich toch veel sterker vermoeit, dan als hij werkt aan een bepaalde scherp omschreven dagtaak.

Hetzelfde goede beginsel, dat Taylor dus met de eene helft vanz'n voorschriften aanpreekt, breekt hij juist met de andere helft van zijn systeem — dat juist overal eentonig werk aanbeveelt — tot den grond toe af.

Maar bovendien vond dezelfde Wright, dat daarentegen het teleurstellend bewustzijn: een gestelde taak niet te kunnen volvoeren weer een funesten invloed op de arbeidsprestatie uitoefent, daar de kwantiteit hierdoor zinkt inplaats van te stijgen. De dagtaak den arbeider aan te wijzen, moet dus van den beginne af werkelijk te halen zijn, en de arbeider moet daar ook zelf van overtuigd wezen, anders heeft-het stellen van een taak precies het

a) W. Wright: Some effects of incentives on work and fatigue. The Psychological Review. Vol. 13, afl. i, 1906.

Sluiten