Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de akkomodatie van het oog. Het is toch een algemeen bekend verschijnsel, dat als we vermoeid zijn, ook al waren de oogen niet rechtstreeks bij het werk betrokken, we niet zoo scherp meer zien. Dit ligt vooral hieraan, dat ons oog, als het heele lichaam vermoeid" is, zich niet zoo gemakkelijk meer op de juiste afstanden richt, en tevreden is met ,.een zien ten naaste bij".

Welnu, deze akkomodatiebreedte wordt nu heel gemakkelijk gemeten door de proef van Scheiner. Hiertoe neemt men een stang met een centimeterschaal, waarlangs een slede glijden kan met een rechtopstaande naald er boven aan. Aan het einde van de stang zit op een staafje een eigenaardig soort bril met voor het eene oog een groen, en voor het andere oog een rood glaasje. Schuift men nu de slee met de naald over de stang heen en weer, dan bemerkt men, dat zoover de akkomodatie-breedte gaat, de naald wit gezien wordt. De complementaire kleuren groen en rood heffen elkander op. Laat men de naald echter te dicht bij het oog komen of er zich te ver van verwijderen, dan ziet men de naald dubbel en dus tegelijkertijd rood en groen. Op deze wijze kan men, als men de naald langzaam van achter naar voren beweegt, gemakkelijk meten: hoe groot de afstand is tusschen het vertepunt waar de naald ophoudt, en het nabije punt waar de naald weer begint: dubbel gezien te worden.

Welnu, deze afstand, kortweg de akkomodatie-

Sluiten