Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aansluiting hierbij houdt Gilbreth een strafrede tegen sommige mooie nikkelen schrijfmachines, en analoge instrumenten, die meer gemaakt schijnen om in een helverlichte winkeluitstalling te flonkeren en te pralen, dan om de aandacht van de typiste, naar het matwitte papier heen te leiden. Voor een werkzaal, die voortdurend dreunde van de snelloopende machines bouwde hij twee soorten van stoelen, wier pooten op stalen veeren rusten, zoodat de trilbewegingen geheel en al worden opgeheven.

Dat ook de temperatuur der werkplaats en de luchtverversching in het keeren van overmatige vermoeidheid een gewichtige rol spelen, vergeet hij niet aan te stippen.

„Niets is meer vermoeiend dan kopzorg", zegt hij eindelijk; en in verband hiermee bepleit hij een vaste orde op de werktafels, gelijk Taylor dat reeds aangaf, maar hij voegt er aan toe, dat de gewone fout is: vooral plaatsgebrek. En het is natuurlijk ook theoretisch zoo zeker als tweemaal twee vier, dat al de nietswaardige beslissinkjes: zal ik dit hier of daar leggen? al het tot niets dienend gezoek van gereedschap, de geestelijke vermoeidheid van een arbeidsdag niet onbelangrijk verhoogen. Maar ook het gevoel van veiligheid staat hiermee in verband. Gevaarlijk werk is altijd vermoeiend, juist om de zorgen die het vraagt. En omgekeerd zijn het altijd de vermoeiden, die een ongeval treft. Daarom moeten overal waar het maar eenigszins mogelijk

Sluiten