Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dit voor de Duitsche gegevens. Maar de Italiaansche en Fransche stemmen hier volkomen mee overeen.' Prof. Z. Treves van Turijn wijst eveneens op het tariefloon als een der hoofdoorzaken van de overspanning der arbeiders. En hij legt dat nader uit, door erop te wijzen, dat hoe vermoeider men is, terwijl men werkt, de innerlijke arbeid aan hét gestel des te duurder te staan komt. Zoo ontwikkelt zich, zegt hij, een noodlottige cirkelgang. Van den eenen kant toch wil men door harder of langer te werken méér verdienen, terwijl van den anderen kant juist de overmaat van inspanning ter herstelling van krachten weer méér voedsel vraagt, dan men voor het oververdiende geld kan koopen. En dit is des te erger, daar deze zucht naar loon, vooral in jongere menschen zóó sterk het heele zenuwstel beheerscht, dat zij, gelijk ook Kraepelin bewees, er de vermoeienis niet door voelen. De onevenredigheid tusschen subjectieve vermoeienis en objectieve vermoeidheid wordt zoo al langer hoe wreeder geaccentueerd, tot het gestel ten slotte geheel en al uitgeput ineenzinkt.

En in het Taylor-systeem moet dit alles nu nog in veel straffer consequentie worden doorgedreven!

Wij hebben dus gezien, dat het intense werken in de moderne fabrieken ten eerste na zich sleept: een al te vroege dood.

Ten tweede: tuberculose, hartziekten en ziekten der verteringsorganen; ten derde: het alcoholisme

Sluiten