Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

parlementaire Marconi-telegrammen, op goed geluk, half in den blinde het wijde luchtruim ingezonden. En zoo niet, waarom worden dan, bijna zonder uitzondering, verweg de meeste amendementen verworpen? Dan het praten, het eindeloos praten, waarnaar ten slotte niemand meer luistert. Geen grooter praatgelegenheden dan de begrootingsdiscussiën in het Nederlandsche parlement. De vraag is of het woord „Handelingen" op den titel van het Bijblad niet geschrapt zou kunnen worden. Ook het recht van interpellatie lijdt onder deze praatziekte. Het is zoover gekomen, dat men bij gelegenheid van een interpellatie over en weer college heeft zien geven over zekere wijsgeerige theorie. En wat moties betreft, — van moties wemelt het in de Kamer. Algemeene, doodonschuldige verklaringen, verklaringen die op geen enkel actueel punt van regeeringsbeleid slaan en dus in de lucht hangen; sententiae declaratoriae, zooals men in de kindsheid der Dogmatiek placht te zeggen; wenschen en verlangens die tot niets verplichten, en die de Minister, als hij een verstandig man is, goêlijk glimlachend naast zich neêrlegt, — men heeft ze in onze latere parlementaire jaarboeken voor het grijpen, en wie lust heeft kan ze bewonderen. Een schijn-aureool van bijzondere activiteit mogen ze den afgevaardigden, die er zich in verloopen, om de slapen vlechten, geen doordenkend kiezer laat er zich door verblinden.

Voelt men dan niet, dat hoe fijner de toestel bewerktuigd is, hij des te voorzichtiger moet worden gehanteerd? Amendementen, interpellaties, moties zijn, op hun juiste plaats, dingen van hooge beteekenis, die op het regeeringsbeleid, op het belang van land en volk, ten goede of ten kwade den grootsten invloed kunnen hebben; maar die verschrompelen, wanneer ze als alledaagsche kleinigheden worden misbruikt, tot tijdroovende beuzelarijen.

Van uit het antirevolutionaire standpunt kan men niet anders dan met leede oogen deze verbastering van het Parlement aanzien. Men beproeft wel allerlei geneesmiddelen: vroeger opening, later sluiting van de zittingen, meer zittingsdagen, avondvergaderingen tot diep in den nacht, verdeeling VBn de beschikbare uren over de partijen en over de woordvoerders der partijen, controleering der partijen onderling wie het wereld-record van het lange praten slaat, — alles te vergeefs. De kwaal woekert voort en spot met alle medicijn. Men zoekt de fout waar die niét is te vinden. De fout ligt in het zich bemoeien met wat niet tot de bevoegdheid

Sluiten