Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Staatspensioen zien wij in verschillende omgevende landen met succes werken, maar in Nederland is het staatspensioen opgehangen aan den kapstok der partijpolitiek.

De kwestie van vrijhandel of bescherming, die toch uitsluitend uit het oogpunt van het nationale belang zoude moeten worden beschouwd, is gemaakt tot een economisch dogma dat weer vastgeklonken wordt aan overtuigingen op godsdienstig gebied.

Van een goede behartiging der algemeene belangen door de volksvertegenwoordiging zal pas dan weer sprake kunnen zijn wanneer de volksvertegenwoordigers zuiver staan op de basis van artikel 78 en 86 der Grondwet; wanneer zij kritisch staan tegenover de Regeering als onafhankelijke mannen, die ronduit hun overtuiging uitspreken; wanneer de volksvertegenwoordigers niet meer de rol vervullen van grammophoonplaten, die bepaalde deuntjes afdraaien waarvan het motief gevormd wordt door het een of andere dogma van theologischen, economischen of socialen aard.

De beroepspolitici beschouwen over het algemeen artikel 78 der Grondwet als een doode letter, de A. S. P. is van oordeel dat het allereerst noodig zal zijn dit artikel weer in eere te herstellen.

Het separatisme is vooral van twee kanten in onze politiek ingevoerd; eenerzijds door die partijen die zich op een speciale godsdienstige leer baseeren en die uit den aard der zaak dus ook deze speciale overtuiging, die toch slechts in een deel van het volk leeft, in het Staatsbestuur naar voren willen brengen; anderzijds door de partij die zich baseert op het dogma van de duurzame belangentegenstelling tusschen arbeiders en kapitalisten, de partij welke streeft naar de politieke macht van de arbeidende klasse.

Separatistische politiek wordt uit den aard der zaak ten slotte altijd een machtsvraag; wij krijgen dan inplaats van onderling overleg, van logica, van klemmend betoog, een do ut des l) politiek, die haar kracht zoekt in transigeeren en marchandeeren en in demagogie.

Het standpunt van de Algemeene Staatspartij ten opzichte van partijpolitiek is duidelijk onder woorden gebracht in de volgende tien stellingen:

1. Gezonde partijpolitiek mag slechts berusten op verschillende

!) ik geef (zoo weinig mogelijk) om (zooveel mogelijk) te krijgen.

Sluiten