Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

subsidieeren van bijzondere scholen, mits het openbaar onderwijs niet worde verzwakt, en deugdelijke waarborgen worden gegeven voor de degelijkheid van het gesubsidieerde bijzonder onderwijs en uit den wensch dat leerplicht worde verkregen".

Die aanneming geschiedde niet zonder hevige oppositie. Mr. LEVY bestreed het ontwerp als inconstitutioneel, Mr. van Gilse noemde het onaannemelijk, omdat het de openbare school verslapte; de Hr. van NlEROP ried de Liberale partij haar oude standpunt te handhaven.

Men kan zich overtuigd houden, dat deze minderheid naar het hart sprak van tal van liberalen in den lande voor wie „liberalisme" en „monopolie der openbare school" hetzelfde was, en de woorden van den Hr. Levy, „dat hij niet zou medewerken aan het subsidieeren van de godsdienstige school, die verdeeldheid eaait'vraxen velen uit het haft gegrepen.

De conciliante houding door de Liberale Unie tegenover het wetsontwerp-MACKAY aangenomen heeft dan ook vele elementen van haar vervreemd, evenals na de aanneming van die wet met behulp der liberalen in de Eerste Kamer voor velen de aardigheid van de liberale partij geheel af was. Meer dan één van hen, die tot dien tijd voormannen geweest waren, trok zich vrijwillig terug.

Eene poging van eenige afgevaardigden ter L. U. om eene nieuwe bespreking van het wetsontwerp te verkrijgen, nadat dit in de Tweede Kamer was aangenomen en eene algemeene adresbeweging op touw werd gezet aan de Eerste Kamer om het te verwerpen, mislukte. De vergadering bleek het hierin met het bestuur eens te wezen, „dat, nu na ernstig en nauwkeurig onderzoek een aantal liberalen in de Tweede Kamer de wet heeft helpen aannemen, omdat zij dit achtten in 's Lands belang, maar vele anderen daartoe niet hebben kunnen medewerken; nu zooveel verschil van gevoelen tusschen de liberalen bleek te bestaan; dat in dit geval het zeker niet op den weg lag der Liberale Unie om pressie te oefenen op het besluit der Eerste Kamer, temeer waar het in de Liberale Unie eene traditie is geworden, dat zelfs de schijn moest worden vermeden, als wilde men zich opwerpen tot hetgeen hier meermalen genoemd is een voorparlement".

Sluiten