Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kiesrecht voor mannen", tevens „opheffing der grondwettelijke beletselen tegen vrouwenkiesrecht", „evenredige vertegenwoordiging", „staatspensioneering" en „voorziening in de nooden van invaliditeit en ziekte", „verhooging van het peil van het onderwijs", waarmede ook die der onderwijzerssalarissen samenging, „handhaving van de openbare school" en „krachtige belastingpolitiek". Ziedaar het plan voor den naderenden veldtocht.

Het is bekend, dat deze veldtocht met klinkende trompetten is gevoerd geworden, en aan de geestverwanten der Unie veel voldoening heeft geschonken. Het programma sloeg in, en de Unie kon zich verheugen op verscheidene punten hare neven-fractie's tot hare inzichten genaderd te zien: de vrijzinnigdemocraten wat de kostelooze ouderdomsrente betreft, de vrij-liberalen in zake het kiesrecht, beide in zake de vrijzinnige samenwerking.

Dat de concentratie-actie de aftreding van het kerkelijk kabinet tot resultaat heeft gehad, is bekend. Eene meerderheid verkreeg de concentratie ook harerzijds niet. Op de weigering der sociaaldemocraten, om aan de vorming van een ministerie deel te nemen, is de totstandkoming van een op eene vaste kamermeerderheid berustend kabinet afgesprongen. In aanvaarding van de regeeringstaak had de concentratie, als gevormd door met over eene meerderheid beschikkende vrijzinnige partijen, geen trek, hoewel de Unie-leden daarvoor wel hebben geijverd en dit ook o.i. had moeten geschieden. Het zou aan de vrijzinnigheid en aan haar streven goed hebben gedaan.

Nu is het ministerie-CORT VAN DER LINDEN opgetreden, wel van vrijzinnigen huize, maar extra-parlementair, een „negotiorum gestor" der concentratie. Ieder weet, hoe dit ministerie de grondwetsherziening heeft doorgevoerd, waarin de hoofdpunten van het concentratie-program verwezenlijkt zijn. De staatspensioneering is nog op den wederstand der rechterzijde blijven afstuiten.

Deze punten zijn aan de orde gekomen nadat eerst, in 1914, met den wereldoorlog de godsvrede tusschen de partijen ingetreden was. Als uitvloeisel hiervan werden nog in 1917 de verkiezingen vóór de grondwetsherziening zonder partijstrijd gevoerd, en trad de bekende parlementaire compromistoestand in, die zoovele schaduwkanten vertoond heeft. Van de deswege op de verschillende partijen geoefende kritiek kreeg ook de Liberale Unie een behoorlijk aandeel en onder hare aanhangers kon men eveneens teekenen van ontevredenheid vernemen.

Sluiten