Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan weer tot beginselen van de aller-onwrikbaarste soort worden uitgeroepen. Aldus zijn quaesties van louter doelmatigheid en gezond verstand gemaakt tot inzet van politieken strijd en overheerscht bij ieder, die ons parlementaire leven geregeld gadeslaat, een beeld van breedsprakige onvruchtbaarheid*

Niets is schadelijker voor het bestuur van een land dan de kristallisatie van het staatkundig denken tot een vijf- of zestal politieke leuzen. Daaraan nochtans is ons land toe. Wat het bonte leven omhoogt woelt naar het platform der politiek wordt daar door de meest gereede partij meteen voorzien van een etiket: militaristisch, protectionistisch of hoe het anders moge luiden, en niet de zaak, maar het opschrift wordt het onderwerp van veelal eindeloos debat, waaraan de lust om iets goeds tot stand te brengen in den regel geheel vreemd is.

Het is nauwelijks noodig erop te wijzen hoevele nuttige hervormingen daardoor zijn blijven liggen. Onze wetboeken dateeren meerendeels van 1838 en zijn totaal verouderd; nieuwe ontwerpen liggen klaar sedert vele jaren; er is geen tijd — en ook geen geneigdheid — om er iets aan te doen. Tal van maatregelen tot bevordering van onze welvaart, tot het vruchtbaar maken van een grooter deel van onzen grond, blijven uit.

De ontginning van delfstoffen in Indië is stilgelegd op louter politieke motieven, de staats-exploitatieleuze speelde haar parten en weer onlangs kregen wij nog de voorbeelden hoe een eenvoudige zaak, als de voor ons volk zoo noodige zoutontginning bij Buursse, maandenlang werd opgehouden, hoe men de stichting van het hoogovenbedrijf poogde te saboteeren, alleen wijl enkele politieke partijen den moed misten af te wijken van hetgeen zij als zinlooze leus aan hare kiezers hadden opgedrongen.

Men zou de lijst tot een boekdeel kunnen uitbreiden, doch ieder kan zelf een paar hervormingen bedenken, waarover hij reeds in de politiek heeft hooren spreken, maar waarop hij nog altijd wacht. Men vrage den middenstand hoe lang reeds hij met een kluitje in het riet is gestuurd door onze politieke partijen, hoewel de maatregelen, die hij verlangt, volstrekt niet alleen in zijn eigen belang worden beoogd.

Sedert vele jaren prijken zulke hervormingen op de programs der politieke partijen, maar zij staan daar „op een zijspoor" en zullen nimmer op het hoofdspoor worden getrokken, zoolang partijzucht ons_j?arlementaire leven blijft beheerschen in zoo onbeperkte mate

Sluiten