Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onze regeering een schrede verder in democratische richting zouden kunnen dringen.

Een oogenblik scheen het, alsof de politieke partijen hare oude twisten zouden vergeten en in haar daden toonen, dat boven haar verschillen de_jiationale gedachte in eere bleef; in het begin van den oorlog hebben zij korten tijd verdienstelijk gewerkt om de regeering in haar moeilijke taak te steunen.

Onder den druk der omstandigheden is ook het compromjs, waarbij links het algemeen kiesrecht, rechts de financieele gelijkstelling der bijzondere school met de openbare verkreeg, tot stand gekomen. Van hoe weinig beteekenis het algemeen kiesrecht zal blijken, indien het oude spel wordt voortgezet, hebben wij reeds hierboven opgemerkt; over de financieele gelijkstelling, welke tot pacificatie op onderwijsgebied zou leiden, heeft de linkerzijde al berouw, terwijl de rechterzijde haar onvoldoende acht en de oplossing van den schoolstrijd, die, na zooveel jaren van verwaarloozing van het onderwijs zelf, nabij scheen, lijkt thans even ver als vijf jaar geleden, toen concentratie en coalitie elkander juist op dat gebied bekampten.

Het krakeel over de Hoogere Burgerscholen bij de behandeling der begrooting van binnenlandsche zaken, de scherpe debatten over de verhooging der onderwijzers-minima zijn wel in staat de hoop op pacificatie te doen vervliegen.

Anti- en pro-kerkelijke motieven komen bij deze verkiezingen ook weer geducht in exploitatie.

In één partij, de Vrij-Liberale, zijn de voorstellen der Staatscommissie, grondslagen voor de wijziging van artikel 192 der Grondwet, reeds „fataal" genoemd, — in een andere, de Liberale Unie, kon de warmste ijveraar voor de financieele gelijkstelling, de heer Roodhuyzen, zelfs geen behoorlijke plaats op een candidatenlijst veroveren en werd hij eenvoudig „kalt gestellt".

Met wrevel in het hart heeft menig lid der linkerzijde het nieuwe artikel 192 als eene capitulatie moeten aanvaarden, vast besloten om voor het middelbaar en hooger onderwijs front te maken tot het uiterste.

Rechts heeft men nooit verheeld, dat de oude leus „de vrije school voor heel de natie" van kracht bleef en luider dan voorheen zou worden aangeheven.

Niets geleerd en niets vergeten!

Sluiten