Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kracht beteekent ontplooiing van eigen sterkte. Macht beteekent beschikking over anderen of invloed door middel van anderen b.v. door een gemeenschappelijk plan. Kracht krijgt men door zijn sterkte te verzamelen om het betrokken belang, die niette verspillen op tegenovergestelde doeleinden, en die riiet voor onnoodige oogmerken te versplinteren. Macht krijgt men door eigen kracht met de krachten van andere gelijkgezinden en gelijksterken te vereenigën of door anderen in zijn dienst te stellen.

5°. De staat moet de afhankelijkheid van sterkere staten vermijden; hij moet zijn zelfstandigheid verzekeren. In het bijzonder tegen staten met tegenstrijdige belangen. Hier is het oude klassieke woord: „Vermijd alles wat u in een richting brengen kan, welke gij niet wilt; en doe het reeds dadelijk bij den aanvang!" van politieke beteekenis.

Zooals een volk door deze beginselen voorbereid is, zoo zal het ook handelen en zoo zal zijn lot zich ontwikkelen.

Deze wetten voor individu en volk kunnen, zooals vanzelf spreekt, een verschillend karakter hebben, a! naar dat de eene of de andere voorbereiding op den voorgrond treedt. De voorbereiding kan voor dén een vooral liggen in het vermeerderen van zijn kracht. Dat heeft b.v. Duitschland gedaan. Voor den ander in het vergrooten van zijn macht. Dat deed b.v. Engeland. In de wereldpolitiek kan een oorlog dus worden voorbereid militair en diplomatiek. Zekere mogendheid heeft nu beproefd de wereld van haar vredelievendheid te overtuigen door er op te wijzen, dat zij in militair opzicht niet voorbereid was. Zij heeft echter ter zelfder tijd een zoo uitstekende diplomatieke en maritieme voorbereiding getoond, dat daaruit maar al te duidelijk blijkt, dat ze den oorlog wilde. Daartegen heeft een andere mogendheid zeer zeker een belangrijke militaire gereedheid getoond, die als bewijs voor haar oorlogswil is aangevoerd. Maar zij heeft tegelijk bewezen zoo slecht diplomatiek voorbereid te zijn, dat men daaruit moet concludeeren, dat zij den vrede wilde. Hierbij is echter in aanmerking te nemen, dat hij, die macht heeft, gewoon is anderen voor zich te laten strijden en derhalve in werkelijkheid over de kracht van anderen beschikt door zijn macht over deze. Daarom kan het nog niet als bewijs van vredelievendheid gelden, als zulk een staat er niet op voorbereid is zijn eigen kracht te gebruiken. Dit geldt zoowel tusschen de staten onderling als binnen hun grenzen. Hier hebben ook de volksvertegenwoordigers, die de macht hebben hun medeburgers als soldaten in den oorlog te zenden, gewoonlijk geen bijzondere kracht zelf als soldaten aan den krijg deel te nemen.

Een macht zonder eenige kracht zal ontbonden worden. Op het oogenblik ziet men de grootste macht der wereld, sedert drie jaren, gebreideld door de grootste kracht der wereld.

Het is dus op den duur ondoenlijk voor een staat een of meer van de vijf genoemde punten in zijn streven naar de handhaving zijner belangen te verwaarloozen. Zij moeten alle behartigd worden.

2°. De vijf beginselen gelden voor groote zoowel als voor kleine staten, maar op verschillende wijze. Een klein volk moet vóór alles

Sluiten