Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ningen, zoo verklaart hij, is deze: dat Rusland slechts zes oorlogen binnen zijn eigen grenzen voerde, — alle andere oorlogen werden buiten de grenzen, op vijandelijk gebied, gevoerd. „De aanval biedt buitengewoon groote voordeden boven de verdediging, en men moet derhalve ook in de toekomst op de zelfde wijze er naar streven aanvalsoorlogen te voeren." Dit zijn de gevolgtrekkingen, die men, gelijk de minister van oorlog zelf verklaart, moet maken uit de oorlogen der vroegere eeuwen, die in de toekomstige eeuwen den weg moeten wijzen.

De bekwame militaire staatsman gaat nu Rusland's politieke oogmerken na: — Zijn de tegenwoordige grenzen de gewenschte ? Spreken andere doeleinden tegen den veroveringsoorlog ?

Op de eerste vraag antwoordt hij, dat noch de grenzen aan de zijde van Duitschland noch die aan de zijde van Oostenrijk-Hongarije aan de hoogste wenschen voldoen, voor geen der partijen, maar hij komt tot de slotsom: dat noch voor de eene, noch voor de andere partij een nieuwe grensregeling een oorlog waard zou zijn. En tot een dergelijk resultaat komt hij bijna overal, zelfs waar het den vrijen toegang tot de Middellandsche Zee, den Indischen en den Stillen Oceaan betreft, — hier zou Rusland een coalitie van Engeland, Duitschland, Turkije, China en Japan tegenover zich vinden. En — zoo verklaart de schrijver —• het thans levende geslacht zou mogelijk te zwak zijn om dit doel te bereiken, „dat volgende geslachten zich echter noodzakelijkerwijs zullen moeten stellen". Het doel is dus verovering, maar het tijdstip der verwezenlijking door overwinning is onzeker.

Slechts ten opzichte van een enkele grens geldt niet, dat het het best is, gelijk het is, namelijk voor de grens van Rusland in het noordwesten, — in het noorden van Noorwegen. Hiervan wordt gezegd: „de grens tusschen Noorwegen en Finland is eenigszins kunstmatig"; „zij is voor Rusland niet zeer gunstig, omdat zij Finland van de Noordelijke IJszee scheidt en zijn — n.1. Finland's — geheele kust aan Noorwegen overlevert."

„Het is derhalve een zeer natuurlijke wensch (van Russischen kant) onze grenzen (die van Rusland) hier te verleggen. Ook al zijn de voordeden van een dergelijke „grensregeling" niet groot genoeg om aanleiding tot een oorlog te zijn. De toestand van dit gedeelte van onze grens kan dus voorloopig nog niet als normaal beschouwd worden." „Nog niet."

Wij krijgen ook een kleine aanwijzing, hoe lang dit „nog" zal duren. Onmiddellijk hierop bespreekt de minister van oorlog het Finsche vraagstuk, en het wekt in hooge mate zijn ontevredenheid, dat dit volk hardnekkig aan zijn nationaliteit blijft vasthouden. Het is van de allergrootste beteekenis voor Rusland, dat Finland geheel gerussificeerd wordt. „De 20ste eeuw heeft als erfenis van de 19de eeuw de taak overgenomen Finland volkomen bij het Russische rijk in te lijven."— „Rusland's recht Finland te besturen is onbetwistbaar" en „het moet Rusland in het bezit stellen van de kusten van de Finsche en Both-

Sluiten