Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voerd, Russische troepen, op het oogenblik 100.000 man sterk, hebben Finland bezet. Behalve talrijke wegen, spoorwegen en telegraaflijnen, die dienst zullen kunnen doen bij militaire plannen tegen Scandinavië, maar die ook van nut kunnen zijn voor de ontwikkeling van Finland zelf, is er in ieder geval één weg, die aangelegd moet zijn alleen voor een militair doel tegen Noorwegen: de 10 Meter breede straatweg door Finland tot aan de grens bij de Lyngenfjord in noordelijk Noorwegen, waar slechts 20 kilometer Noorsch gebied het Russische rijk van de open zee scheiden. Ook de voortdurende moeite, die Rusland zich gegeven heeft om in noordelijk Noorwegen stemming voor zich te maken, — volgens dezelfde methodes, die het Tsarenrijk in andere landen, waar het zijn politieke plannen wilde voorbereiden, heeft toegepast — en de Russische spionnage, die in den laatsten tijd ontdekt is, stemmen volkomen overeen met het programma van Koeropatkin. De Russische staatsman houdt zich niet in den droom met Scandinavië bezig! Hij heeft er scherp omlijnde plannen mee; niet alleen in zijn „Herinneringen", ook elders heeft hij zich daarover uitgelaten. En hij staat niet alleen. En de plannen zijn reeds goed op weg verwezenlijkt te worden.

6°. Zij, die in politiek opzicht niets van Rusland af weten, denken verkeerdelijk, dat de veroveringsgedachte in Rusland alleen door het despotisme werd vertegenwoordigd, dat de liberale partijen daarentegen de onderdrukte natiën bevrijden zullen en volstrekt niet andere verdrukken willen. Dit is een volkomen misverstand en berust op gebrek aan kennis van de Russische levensopvatting en politieke overtuiging. De Doema, en daarin Professor Miljoekof, heeft voor de zelfstandigheid der zemstwo's, voor betere agrarische en onderwijstoestanden en voor andere interne vrijheden gestreden. Maar bij de aangelegenheden der buitenlandsche staatkunde tegenover de door Rusland onderdrukte volken en ten aanzien van Rusland's recht op veroveringen zijn het despotisme en de volksvertegenwoordiging twee zielen en één gedachte. Iedere Rus gevoelt zich deelhebber aan de heilige Russische zending, die ten doel heeft zooveel mogelijk van de wereld te veroveren. En hier gaat het niet om iets overtolligs, hier geldt het iets, dat de Russen als een noodzakelijkheid beschouwen: den toegang tot de open zee- — Zelfs een groot menschenvriend als de geniale Dostojewsky is éérst Rus, dan mensch. Rusland's recht' om te veroveren vond hij van zelf sprekend; het moest ook volgens hem „zijn grenzen regelen" naar het zuiden om Konstantinopel heen, naar de Middellandsche Zee.

De imperialistische gedachte is dus niet een programma voor het Russisch despotisme alleen, zij is een voorrecht voor het Russische volk. En zijn „heilige zending" strekt zich niet uit op het gebied der beschaving. De zending is geëindigd met de verovering. — Het liberalisme van de Revolutie geeft derhalve den naburigen staten volstrekt geen waarborg, — al zou ook het Engelsche kapitalisme die niet doen eindigen met een staatsgreep.

Professor Miljoekof zelf is een aanhanger van dat imperialisme „Een

Sluiten