Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo geweldig rijk als het Russische heeft er aanspraak op toegang tot de vrije zee te krijgen, daarom moeten de Dardanellen Russisch worden," verklaart de professor. Dus: daarom heeft Rusland het recht Turkije te veroveren. Een zoo machtig persoon als een koning moet er het recht toe hebben het lam van den armen man weg te nemen. De staatkundige vrijheid van het Turksche volk is grooter dan die van het Russische volk tot nu toe is geweest. Zijn beschaving staat in vele opzichten hooger. Maar Professor Miljoekof keurt — in overeenstemming met de liberale partijen van de Doema — de Russische veroveringspolitiek in zuidwestelijke richting goed.

„In zuidwestelijke richting." En tot rechtvaardiging er van wordt aangevoerd, dat Rusland een zoo geweldig „rijk" is. — Indien nu echter een ander Russisch staatsman, bijv. een minister van oorlog, vindt, dat de richting noordwest ook gunstig kan zijn om dezelfde redenen? — Rusland is nog geweldiger in verhouding tot Noorwegen dan in verhouding tot Turkije! De Russische veroveringspolitiek heeft zich nooit tevreden gesteld met: öf het een öf het ander; zij is met een ongeloofelijke standvastigheid steeds gericht geweest op: zoowel het een als het ander.

7°. De plannen van den minister van oorlog, generaal Koeropatkin, ten opzichte van het noorden zijn Prof. Miljoekof natuurlijk niet onbekend. Maar de professor spreekt, alsof hij ze niet kent. Men zou dit desnoods kunnen verontschuldigen, als ze geheel ongerijmd en vreemd waren, dat het overige Rusland ze „niet begreep," gelijk Prof. Miljoekof verzekert. Het kan daarom nuttig ■zijn ze aan te vullen met andere gegevens, die den uitstekenden politicus en professor in de geschiedenis evenmin onbekend kunnen zijn. Paul Mitrofanoff, professor in de geschiedenis aan de Petersburgsche Universiteit, collega van Professor Miljoekof, geeft in de „Preussische Jahrbücher" April 1914 bladz. 385— 396, dus 3 a 4 maanden voor het uitbreken van den oorlog, een uiteenzetting van de oorzaken van de gespannen verhouding tusschen Rusland en de centrale mogendheden. Hier verklaart hij, dat Rusland Duitschland haat, omdat het inziet, dat de „weg naar Konstantinopel over Berlijn" gaat. „Wij gevoelen ons van alle zijden, in Turkije, in Zweden, in Oostenrijk, ingesloten door Duitsche macht; er wordt geen rekening gehouden met onze tegenwoordige positie, met onze tegenwoordige kracht. En wij zijn er toe besloten ons de plaats te verzekeren, die ons toekomt." — „Ik sta er borg voor, dat mijn opvatting door vele, vele honderdduizenden mijner landgenooten gedeeld wordt." Dit schrijft Prof. Mitrofanoff. Wat was het toch, dat de uitstekende politicus, dat de professor in de geschiedenis Miljoekof ons goedgeloovig Noorsch publiek verzekerde? „Voor ons Russen is het praten over het „Russische gevaar" volkomen onbegrijpelijk." Weet deze politicus en professor in de geschiedenis niet, wat zijn ambtgenoot kan verzekeren, dat vele, vele honderdduizenden Russen, die deelnemen aan de politiek, dachten, namelijk dat Rusland in de lente van 1914, „besloten was zich de plaats te verschaffen, die het toekomt", ook naar den kant „van Zweden," d. i. Zweden en Noorwegen? Natuurlijk!

Sluiten