Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zame bevolking. Het heeft zich verder niet gehouden aan verschillende bepalingen van de Haagsche conventie, het heeft de post van den vijand geschonden, om de hand te kunnen leggen op de handelsverbindingen van de centrale mogendheden, — het heeft telegraafkabels afgesneden om een stelselmatige lastercampagne tegen hen te kunnen voeren, waartegenover de belasterde staten machteloos stonden, daar zij niet in staat waren de beschuldigingen te contróleeren of te weerleggen. Het heeft tegelijkertijd verkondigd, dat het zelf strijdt voor rechtvaardigheid, vrijheid, voor het recht der kleine natiën, de beschaving, enz. Hierdoor heeft het juist de besten, de idealistisch- maar oncritisch denkenden, overal in de wereld voor zijn aanvalsplannen kunnen winnen en hen geprikkeld tot haat. Voorts heeft het door omkooperij, door dreigementen en door economischen druk den eenen onzijdigen staat na den anderen in den oorlog getrokken: Japan, Italië, Portugal, Roemenië, zelfs China, en ten slotte de Vereenigde Staten van NoordAmerika, afgezien van zijn koloniën, zooals Zuid-Afrika, Australië, Canada.

Op deze wijze heeft het de geheele wereld tot een complot tegen twee harer eerste cultuurvolken vereenigd en zijn aanvalsplannen tegen Duitschland tot een wereldomvattenden boycott gemaakt. Het Britsche rijk heeft daardoor zijn geografische grenzen in Afrika, Azië en Polynesië kunnen uitbreiden met alle Duitsche koloniën op eenige na, die Japan en Australië genomen hebben, met Egypte, dat aan Turkije behoort, en met gedeelten van Arabië en Mesopotamië. Het heeft zijn volkenrechtelijke alleenheerschappij zóó versterkt, dat drie vierde van Europa aan zijn bevelen' gehoorzaamt. En het heeft de grenzen van het volkenrecht zooveel ruimer gesteld, dat het zich elke handeling kan veroorloven, die dienen kan om zijn belangen te bevorderen ten koste van die van zijn tegenstanders en van de neutralen. Wij hebben reeds genoemd, dat het zich niet bekommert om het recht der oorlogvoerenden op aanvoer van levensmiddelen en andere goederen, die geen contrabande zijn, en dat het daardoor de poging om een paar cultuurvolken om het leven te brengen heeft verheven tot een handeling, die zijn strijd voor het „volkenrecht," „menschelijkheid", „rechtvaardigheid" enz. hem gebiedt. Meer voorbeelden. Zijn instructiën aan koopvaardijschepen om onder vreedzaam masker een aanval te doen (kapt. Fryatt aan Jboord van de „Brussels"); de moord op schipbreukelingen („KingStephen'", „Baralong", „L 19" e. a.); de beschieting van vijandelijke steden, zooals Karlsruhe, Freiburg, Daressalaam, zelfs ondanks kort te voren getroffen overeenkomst; mishandeling van Duitsche zendelingen in Afrika en Indië; het in dienst nemen van misdadigers en wilden in den oorlog, ofschoon Engeland wist, dat deze oorlog voerden als moordenaars en gevangenen doodden.

6°. Tegenover onzijdige staten is het volkenrechtelijk despotisme van Groot-Britannië gedurende den oorlog niet minder ruw opgetreden. Het begon in den herfst van 1914 met vast te houden aan de theorie „der voortgezette reis." Goederen, die niet bepaalde oorlogsgoederen zijn, mochten, volgens het volkenrecht van vroeger, door de oorlogvoerenden

Sluiten