Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stilte groote hoeveelheden van de enorme goudvoorraden van de „Banque de France" en van de Petersburgsche staatsbank naar Londen laten * brengen. Aan deze beide landen werd het voorgesteld, alsof het gedaan werd met het oog op een mogeüjkeh Duitschen inval. De Duitschers stonden immers slechts vijf 'mijlen van Parijs, en van uit Riga was de weg naar St. Petersburg voor Hindenburg ook niet zoo onoverkomelijk lang. Dientengevolge is de „Bank of Engeland" de gelukkige eigenares van veel goud, ja van het meeste in de wereld geworden. Dat dient niet alleen om de beide genoemde landen in politiek opzicht onafscheidelijk van Engeland te maken. Maar bovenal economisch. Het zal zijn bezit wel zoo lang weten te heuden als het voordeelig is.

Alleen tegenover Amerika was er een moeilijkheid. Men heeft den Vereenigden Staten de gelegenheid gegeven aan den „strijd der beschaving tegen de Hunnen" — om de uitdrukking te bezigen, die Engelsche staatslieden, volgens Reuter's bureau, gaarne gebruiken — deel te nemen door de levering van wapenen en ammunitie. En deze staten hebben die met vreugde aangegrepen. Tegen profijt. Zoo is ondertusschen een belangrijk gedeelte van het vermogen van Europa naar Amerika gevloeid. Om dit tegen te gaan heeft Engeland er nu ook ijverig zijn best voor gedaan Amerika te betrekken in den „oorlog der beschaving" tegen de „Duitsche vredeskuiperijen". Eerst werd er voor gezorgd, dat de Vereenigde Staten economisch belang kregen bij de zaak der Entente, — door de milliardénleeningen van Pierpont Morgan en Amerikaansche banken aan Engeland en aan Rusland. Maar nog beter was het natuurlijk, als Amerika wilde deelnemen en kapitaal storten in het belang der Europeesche beschaving in plaats van het te leenen. Ook" dat is nu werkelijk gelukt of is op het punt van te gelukken. Het valt den Vereenigden Staten natuurlijk niet gemakkelijk de centrale mogendheden door troepen te treffen. Het zou denkbaar zijn, dat deze troepen „zonder waarschuwing" naar den bodem der zee gingen, vóór zij hun eigenlijke zending vervuld zouden hebben. Daarom moeten de Vereenigde Staten economisch willen deelnemen ... met „subsidies". En Europa, met Engeland aan het hoofd, gaat er toe over om als een soort huurleger voor Amerika op te treden. Dat is niet alleen niet zeer fraai. Maar daardoor wordt het kapitaal van Amerika weer naar Europa, d. i. naar Londen, teruggevoerd. En de groote vermogens, die de Vereenigde Staten reeds aan ontplofbare stoffen, kanonnen, machinegeweren enz. voor den „strijd der beschaving tegen de Hunnen" hebben verdiend, gaan terug naar Engeland, dat op deze manier zijn rang als centrum der wereldfinanciën weder inneemt, niet alleen voor het oostelijk, maar ook voor het westelijk halfrond.

De volgende voorbeelden voor de manier, waarop Engeland tracht zijn economisch despotisme te handhaven, komen voor in de berichten van de personen, die er door getroffen zijn. De daarvoor gebruikte documenten van Britsche autoriteiten zijn authentiek. Met het oog op de vervolging, waaraan de betrokken personen kunnen worden blootgesteld, mogen hier slechts de feiten worden medegedeeld; naam, tijd en plaats worden weggelaten. Na den vrede kunnen ook deze worden genoemd.

Sluiten