Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6°. De formule, volgens welke iemand „blacklisted" wordt, is deze: de vertegenwoordiger van de Engelsche regeering deelt mede, dat de bedoelde persoon geplaatst is op de „statutory Blacklist" of is „specially notified", en verlangt de verklaring van den grossier, dat hij zich verplicht aan de bedoelde firma geen goederen te leveren en aan zijn verkoopers een zelfde verplichting op te leggen, om direct noch indirect waren aan de genoemde firma's te verkoopen, en daarvoor bijgevoegd formulier te onderteekenen.

Toegelaten wordt echter aan de betrokken personen waren te verkoopen „in kleine hoeveelheden, uitsluitend voor particulier gebruik." — Dezen winter heeft de overheid het echter noodig geacht de kleinhandelaren te vermanen er voor te zorgen, dat de verbruiker niet te veel eet, d. w. z. dat hij niet meer krijgt dan volstrekt noodig is. — Het rantsoen van gevangenen kan bijna als model dienen.

Een Noorsch koopman was op de lijst geplaatst. Hij wist niet waarom en protesteerde er tegen, tevergeefs, nog eens en nog eens tevergeefs. Hij reisde herhaalde malen naar Engeland, en het gelukte hem toegelaten te worden bij den secretaris in het „Foreign Trade Department" van het „Foreign office", Lancaster House, St. James". Hier werd hem een afschrift van zijn geheele overzeesche. briefwisseling getoond. Deze bevatte ook bewijzen voor zijn relatie met Duitsche firma's. — De Haagsche overeenkomst No. 2 § 1 is door de Engelsche regeering stilzwijgend buiten werking gesteld, zelfs tegen over onzijdigen.

Een van de oude geachte zaken van ons land kreeg op zekeren dag bezoek van een Britschen agent, die de boeken wilde zien. Het werd geweigerd en daarna toegestaan. Nadat hij die censuur had uitgeoefend, wenschte hij ook de huishoudboeken te zien. En hij kreeg ze.

Er zijn dergelijke voorbeelden in overvloed. — Een firma had in den aanvang van den oorlog een handelswaar voor iya millioen kronen in een overzeesche haven gekocht. Het goed werd gedwongen naar Engeland gebracht en daar vastgehouden. De firma komt voor een prijsgerecht, doch wordt vrijgesproken. Maar het goed wordt niet uitgeleverd. Op hun vraag naar de reden daarvan werd verklaard, dat de firma op de zwarte lijst stond. De chef heeft niet het geringste vermoeden waarom, wendt zich tot het Britsche gezantschap, het Noorsche departement van buitenlandsche zaken, het Noorsche gezantschap te Londen, het „Foreign office" te Londen, reist meermalen naar Engeland, het ministerie van buitenlandsche zaken verleent hem den grootst mogelijken steun; hij verlangt in ieder geval opheldering over wat hij voor slechts gedaan heeft, welke reden men heeft. Door het „Foreign office" wordt hij verwezen naar het Britsche gezantschap, doch daar weigert men opheldering te geven. Men betreurt, hem te moeten mededeelen, dat zijn naam niet van de zwarte lijst kan worden genomen, en dat al zijn moeite verder tot niets zou leiden. Basta.— De man heeft er eenige honderdduizenden bij verloren, heeft zijn goed niet gekregen en krijgt het ook niet; zijn belangrijke zaak is geheel vernietigd en hij wil de betrokken Excellentie voor het gerecht brengen om schadeloosstelling

Sluiten