Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op het oogenblik, waarop Duitschland zijn onbeperkten duikbootoorlog van 1 Februari 1917 had afgekondigd, kon men voorzien, dat er gevaarlijke mogelijkheden voor een nederlaag der Entente bestonden. Te land zouden zij nauwelijks na hun fiasco aan de Somme op overwinningen kunnen rekenen. Hun kans was de uithongering, en nu liepen zij zelve gevaar de Nemesis te gevoelen.

Hierbij komt nog een nieuw punt: De toestand in Amerika was niet zeer zuiver. De Vereenigde Staten van Noord-Amerika, en Wilson niet het minst, hadden zeer ijverig beproefd de leiding van de politiek op het westelijk halfrond in handen te krijgen. Hieraan stonden drie groote hinderpalen in den weg: De Vereenigde Staten van Zuid-Amerika voerden een tamelijk onafhankelijke politiek, ja zelfs in Noord-Amerika was Mexico op het punt voor zijn zelfstandigheid een oorlog te wagen. Het ergste van alles was: nadat de Vereenigde Staten van Noord-Amerika in de plannen van hun imperialistische politiek ook gedeelten van Azië (b.v. de Philippijnen) hadden opgenomen, was Japan een gevaarlijke macht geworden. In stilte had Japan ongeveer 300.000 soldaten als knechts, barbiers, landbouwers enz. naar Mexico gebracht; zij waren verdeeld over de gewichtigste punten. Dat Wilson tegenover Mexico vredelievend en dat Mexico tegenover de Vereenigde Staten zoo stoutmoedig was, hing samen met het Japansche leger in Mexico. Want de Vereenigde Stalen hadden, practisch gesproken, geen leger. Wilson heeft gedurende den oorlog getracht een bond van alle staten van Amerika tegen Duitschland te vormen. Zooals bekend is, trachtte hij ook de onzijdige staten van Europa mee te krijgen. Ieder zal zich herinneren welk een krachtige afwijzing hij van Zweden kreeg. Nadat deze pogingen Duitschland bekend waren, gaf het aan zijn gezant in Mexico instructies. En Wilson zag zich plotseling door Duitschland voor de mogelijkheid gesteld, die aangeduid wordt in het Engelsche spreekwoord: „to play the Devil his own tricks". Een Japansch-DuitschMexicaansche politiek in Mexico tegenover het streven der Vereenigde Staten, om de leider der wereldpolitiek te zijn zonder leger en met een vloot van den tweeden rang.

Wilson heeft in den wereldoorlog geen bijzonder goed figuur als idealist gemaakt. Hij heeft zich niet kunnen losmaken van de angloAmenkaansche levensopvatting, die, onder frases vol bombast, het goud als de macht beschouwt. Hij heeft getoond een even berekenend politicus als onbedachtzaam zielverzorger te zijn: de duikbootoorlog zou de mooie handel van Amerika in bommen enz. met de Entente onmogelijk maken of ten minste sterk verminderen. Maar wanneer de middenstaten op misdadige wijze die bommen tot zinken brachten, dan zou een stemming ontstaan, met hulp waarvan men een leger kon vormen en het krijgswezen kon inrichten. En de Vereenigde Staten moesten een leger vormen, als zij niet gevaar wilden loopen, niet alleen de Philippijnen, maar ook de westkust, aan Japan en andere gedeelten aan Mexico te moeten afstaan. Dus met behulp van de stemming tegen Duitschland verschaft Wilson zich de verdedigingsmiddelen tegen Japan. Dit werd zijn oorlogspolitiek.

Sluiten