Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

regelen van noodweer moeten treffen. Als Engeland dan ook vasten voet kreeg aan de kust — met onze toestemming — zouden wij mooie toestanden hier krijgen! Als vergelijking kan dienen, dat Engelsche officieren in de omgeving van Calais huizen hebben gehuurd voor 9 tot 12 jaren, en dat zij daar ook terreinen hebben opgekocht, dat geen Franschman zonder pas toegang krijgt, en dat Engelsche politie en Engelsch bestuur daar werden gevestigd en deze stad dus veranderd is in een Engelsche kolonie. Dezelfde regeling is gemaakt bij de Russische spoorlijn van Alexandrovsk en het omliggende district, en bij Reval. Het stelsel van Gibraltar en Egypte is goed. Als Engeland nu ook de Alandseilanden, gedeelten van Finland en de Oostzeeprovincies in „pand" krijgt, zou het van groote beteekenis zijn, als het ook een vast station in een Noorsche marine-haven kon krijgen: En waar het eenmaal met den voet tusschen de deur is gekomen — als vriend of vijand — pleegt het zich niet terug te trekken, tenminste niet vrijwillig. Wij zouden er dan op kunnen rekenen, dat wij vrijwillig een stuk aan Engeland zouden moeten afgeven, dat een stuk door Duitschland zou worden genomen, en dat een „overeenkomst" over noordelijk Noorwegen tusschen Engeland-Rusland zou gemaakt worden en een „overeenkomst" met Zweden op voorwaarde, dat het toeschouwer bleef.

Als Duitschland onze bondgenoot tegen Engeland was, dan zou de positie zijn als volgt: De houding van Zweden zou dan waarschijnlijk, vaststaan. Dit behoeft niet nader te worden verklaard voor iemand, die de Zweedsch-Engelsche conflicten heeft gevolgd. Duitschland zou dan, in vereeniging met Zweden en met ons, onze kusten van mijnen voorzien, en Engeland zou dan wel geen lust hebben door deze mijnen heen naar Bergen te komen, evenmin als nu naar Hamburg. Onze aanvoer van kolen zou dan evenzoo gewaarborgd zijn als die thans met gevaar verbonden is. Wij zouden genoodzaakt zijn ons land beter te bebouwen. Maar dat zou geen ongeluk zijn. En er is ook nog visch in de zee. En zij, die al te veel in weelde en vreugde geleefd hebben, zouden niet sterven, als zij zich wat moesten bekrimpen.

Onze zelfstandigheid zou dan verzekerd zijn. Het Duitsche volk is niet door vriendschap verwend. Het heeft zich steeds eerlijk tegenover zijn bondgenooten gedragen, anders dan Engeland en Rusland tegenover Turkije en Roemenië. Men heeft nooit reden gehad van Duitsche vriendschap te spreken in den geest van die van het „valsche Albion". Zoowel in nationaal als in industrieel opzicht zou een verbond met Duitschland ons veilig stellen.

Engeland is voor ons gevaarlijker als vriend dan als vijand, Duitschland echter is voor ons gevaarlijk als vijand, maar'nuttig als vriend. Dat is het onderscheid tusschen de twee.

Tot dit resultaat is men gekomen door de tot nu toe opgedane ondervinding van den oorlog. Het schijnt evenwel, alsof zekere kringen van ons volk van meening zijn, dat het gevaarlijker is door een Engelschen aanval te sterven dan door een Duitschen.

Maar er is geen Noor, die wenscht, dat wij onze onzijdigheid zullen opgeven ten voordeele van de middenstaten. De bovenstaande uiteen-

13*

Sluiten