Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

the judges in every State shall be bound thereby, anything in the constitution or laws of any State notwithstanding."

Krachtens art. II is de treaty making power de President met den Senaat (orgaan der Staten). Het House of Representatives (het orgaan van het volk) wordt vóór de ratificatie niet gehoord.

Het Con gres (House of Representatives en Senate) is de Law making power.

19. I. Self-executing treaties, waarmede hier bedoeld worden verdragen die zoo gesteld zijn dat ze regelen bevatten, verdragen dus die geen bevel inhouden om regelen te stellen.

a. Self-executing treaties en het Congres.

1. In het Huis van Afgevaardigden heeft altn'd verschil van meening bestaan over de vraag in hoeverre die verdragen na de ratificatie in de wet moeten worden neergelegd. Beweerd is, dat ze wel „suprème law of the land" zouden zijn (art VI) maar dat ze niet zouden binden wanneer ze een onderwerp regelen dat krachtens andere bepalingen dan art. II en art. VI ter regeling aan de wet is opgedragen 1). Ook bij de schrijvers heerscht ten aanzien van dit punt verdeeldheid. Wanneer die verdragen dooide ratificatie bindend zijn, dan zal de President, de Senaat en een vreemde Regeering regelingen kunnen maken die de wetten van het Congres op znde zetten, en in den tijd toen de betrekkingen met de Indianen nog als buitenlandsche werden beschouwd, werd beweerd dat de Constitutie niet kan hebben bedoeld de hoofden der Indianen tot wetgevers te maken.

2. Werden die verdragen na de ratificatie toch aan het Congres 2) voorgelegd, wat vooral is geschied ten aanzien van verdragen die aan de Unie geldeljjke verplichtingen oplegden 3) en ten aanzien van verdragen die tarieven van in- en uitvoer regelden, dan rees de vraag of de wetgevende macht gebonden was aan den inhoud van het verdrag: op grond van het volkenrecht, of van de constitutie, of van eene moreele verplichting tegenover het buitenland.

Het volkenrecht werd bijna nooit genoemd.

De constitutie is meermalen in het debat als argument vermeld 4). Vooral op artikel VI (dat het verdrag evenals de wet hoogste wet noemt) werd gewezen; daartegen kan evenwel worden aangevoerd dat dit artikel niets zegt over de verhouding van

1) Dan noemt men ze wel niet-self-executive (Buit, blz. 308). Met deze uitdrukking zij men dus voorzichtig. Vóór de ratificatie is medewerking van het Huis van Afgevaardigden uitgesloten. (Butler, § 296). Washington verdedigde met klem de bevoegdheid van de treaty-making power (Butler § 292, met noot). De debatten worden besproken door Butler, §§ 283—312.

2) dus ook aan het Huis van Afgevaardigden.

3) We bespreken hier self-executing treaties en derhalve worden bedoeld de verdragen die geldelijke verplichtingen opleggen en het bedrag noemen.

4) Crandall, pag. 118—119. Meier geeft op pag. 166 en vlg. argumenten voor en tegen de stelling dat het geratificeerde tractaat de wetgevende macht bindt.

Sluiten