Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

20. II. Verdragen die aan den wetgever regelingen opdragen.

a. De vraag of het congres uitvoering mag weigeren, levert de boven sub Ia 2 vermelde moeilijkheden.

b. De rechter laat die verdragen buiten beschouwing totdat ze in de wet zijn neergelegd. Is dat geschied, dan toetst hij de wet niet aan het tractaat; hij staat op het standpunt dat de wet aan het vroegere tractaat kan derogeeren. 1)

De Amerikaansche rechterlijke macht heeft de neiging om aan een tractaat, dat niet in overeenstemming is met eene vroegere wet, zoo mogelijk de uitlegging te geven dat het niet self-executive is en zich dus niet tot den rechter wendt, maar tot den wetgever. Gelukt die uitlegging, dan wordt de wet en niet het tractaat toegepast, terwijl de verantwoordelijkheid voor het vonnis dat in strijd is met de goede trouw 2) wordt gelegd op het Congres (burden thrown on Congress) 3)

21. Het Engelsche ongeschreven recht (common law), dat ook de regels van volkenrecht bevat (cf no. 24) geldt in de Vereenigde Staten als nationaal recht, daar het met de Engelsche kolonisten gekomen is en geacht wordt te zgn blijven bestaan 4).

22. In zijn hieronder vermeld werk komt Picciotto tot de volgende conclusies, die in overeenstemming zijn met wat boven vermeld is:

„A treaty made by the President and ratified with the consent of the Senate is part of the law of the land and on the same level as an Act of Congress; so that an earlier Act of Congress may be overruled by a later treaty and an earlier treaty by a later Act of Congress.

An Act of Congress overrules customary International Law.

Customary International Law, unless and until overruled by an Act of Congress, is recognised and applied in the Courts.

Het is een eigenaardige opvatting dat het ongeschreven volkenrecht den rechter wel, en den wetgever niet bindt; de verklaring moet worden gezocht in de Engelsche opvatting van de Common Law, waarvan het volkenrecht geacht wordt een deel uit te maken, niet in den zin dat het volkenrecht het landsrecht overheerscht (dan zou ook de wetgever eraan gebonden zgn) maar in den zin dat het volkenrecht door het landsrecht wordt opgenomen.

1) Butler, § 313 en volgende; Burr (men zie boven).

2) Butler, §§ 364 en 365 noemt .the good faith of the nation" en spreekt niet van volkenrechtelijke verplichting.

3) Cf. Triepel, pag. 144, 145.

4) A. Alvarez, La Codification du droit international, pag. 63 en 64; Triepel, pag. 149, noot 1.

Sluiten