Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bevoegdheid van het Rgk behooren; onder die onderwerpen vindt men:

„das gesammte bürgérliche Recht, das Strafrecht, und das gerichtliche Verfahren."

Verdragen over internationaal privaatrecht behoeven derhalve de medewerking van Bondsraad en Rijksdag.

31. Ter vergelijking met de wijze van totstandkomen van een verdrag vermelden we op welke wijze een wet, als de Keizer het initiatief neemt, tot stand komt.

De Keizer doet het wetsontwerp aan den Bondsraad voorleggen. Wordt door den Bondsraad bij meerderheid van stemmen een besluit genomen ten gunste van het voorstel, dan wordt het dooiden Rijkskanselier namens den Keizer aan den Rijksdag voorgelegd.

Is het ontwerp door den Rijksdag, al of niet geamendeerd, aangenomen, dan wordt het door den Rijkskanselier weder in den Bondsraad gebracht, wiens beslissing, zoo zg overeenstemt met het besluit van den Rijksdag, sanctie is, en aan den Keizer de verplichting oplegt om de wet uit te vaardigen en af te kondigen 1).

Bij verdragen die regels voor de onderdanen inhouden is de practijk als volgt:

De- onderhandelingen worden gevoerd door den Keizer (zgn gevolmachtigden).

Vóór het sluiten van het verdrag wordt de Bondsraad gehoord: deze kan derhalve zijnen invloed doen gelden ten aanzien van den inhoud van het verdrag 2).

Nadat het tractaat is gesloten wordt het voorgelegd aan den Rijksdag, die niet veel meer kan doen dan zgne goedkeuring verleenen of weigeren, daar hij voor een fait accompli staat 3).

Keurt de Rgksdag het gesloten verdrag — eigenlijk verdragsontwerp — goed, dan gaat het weder naar den Bondsraad, wiens goedkeuring sanctie is. Deze sanctie geschiedt evenwel slechts onder voorwaarde, dat zij slechts dan werkt als de Keizer ratificeert. De Keizer is namelijk vrg om niet te ratificeeren 4), en de sanctie van den Bondsraad legt aan den Keizer niet de de verplichting op om uit te vaardigen en af te kondigen. Na de ratificatie wordt het „Vertragsgesetz" in het Reichsgesetzblatt geplaatst 5).

1) Heilborn, pag. 143.

2) Range, pag. 49.

3) Range, pag. 49—53: Laband heeft een eenigszins andere opvatting: .het recht van amendement van den Rgksdag is de jure niet uitgesloten, maar de facto beperkt: de Rijksdag kan slechts weigeren of goedkeuren; in de plaats van een amendement treedt een voorwaardelijke goedkeuring, die de Regeering zal dwingen om door nieuwe onderhandelingen te trachten eene wijziging van het gesloten tractaat te verkrijgen. Men vergelijke wat hieronder ten aanzien van Frankrijk en België is gezegd; verder Zorns vermeld opstel, pag. 25, en Meier, pag. 222 en vlg.

4) Heilborn, pag. 143. . 5) Zorn, pag. 434.

Sluiten