Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De georganiseerde arbeidsbemiddeling.

De openbare arbeidsbemiddeling is niet uit eene instelling der arbeiders zelf voortgekomen, is niet aan hare werkzaamheid te danken. Haar oorsprong is deels philanthropisch, deels van iets hooger gehalte. Ze is bijna overal in Nederland in korten tijd een openbaar orgaan van de gemeente met paritetisch bestuur geworden. Ze heeft de periode van eenzijdig beheer overgeslagen en, dadelijk in dezen vorm ingesteld, is zij voorbestemd om een bijzonder gewichtig deel in het sociale raderwerk te worden. De onafgebroken werkperiode, het onmiddellijke gebruik van zijn arbeidskracht is eene voorwaarde tot het onverzwakte oeconomische weerstandsvermogen van den arbeider. Faalt hij bij het zoeken naar werk, dan begint een geleidelijk aan lager wal geraken.

Ondanks alle door de arbeiders sterk ondervonden nadeelen van het persoonlijk zoeken, is in Amsterdam, evenals in vele groote steden, de ongeorganiseerde arbeidsbemiddeling, het „werk-zoeken" gebruikelijk gebleven. De werkgevers laten de werkkrachten naar zich toekomen, de werknemers trachten door persoonlijke aanmelding een plaats te krijgen. Alleen bij uitzondering worden de talrijke, slechts kleine,niet te controleeren plaatsingsbureaux van de meest verschillende soort, welke grootendeels uit winstbejag gedreven worden, gebruikt1).-

Deze diep ingewortelde gewoonte heeft hare uitdrukking gevonden in de elementen, die zich bij de (in 1897 opgerichte) gemeentelijke arbeidsbeurs aanmelden2).

De georganiseerde arbeidsbemiddeling.

*) Volgens een onderzoek in iqio gehouden, werd een aantal van 135 plaatsingsbureaux opgespoord, waarvan 82 door particulieren als broodwinning gedreven werden, waarvan 56 voor dienstboden enz., 53 aan verschillende vereenigingen behoorden (Verslag van de Gemeente-arbeidsbeurs te Amsterdam over het jaar 1912, p. 5).

*) In het jaar 1891 zonden reeds verschillende arbeidersorganisaties bij den gemeenteraad een verzoek in tot oprichting van eene gemeentelijke arbeidsbeurs. Na de weigering richtte eene particuliere vereeniging, de Maatschappij v. d. Werkenden Stand, een arbeidsbeurs op, waar werkgever en werknemer bij ieder slagen een vergoeding te betalen hadden. Toen een tweede verzoek van de zijde der arbeidersorganisaties om steun voor een arbeidsbeurs gedaan werd (1894), werd dit door den Gemeenteraad afgewezen, omdat daarmee de oprichting van een uitsluitend door arbeiders geleide arbeidsbeurs naar het voorbeeld der Bourse dp travail in Parijs beoogd werd. Ook eene voorgestelde reorganisatie van de bestaande particuliere beurs met gemeentelijke

Sluiten