Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een gemachtigde, zijn raad Hans von Carlowitz, naar landgraaf Philips, die van zijn kant allerlei bezwaren opwierp en ook de godsdienstkwestie door 's Prinsen beloften, beloften van een „papist", die de mis bezocht en op vastendagen geen vleesch at, niet afgedaan achtte, daar deze niet in staat zou zijn om te doen, wat hij beloofde; de landgraaf wees verder op het standsverschil tusschen een „graaf" en.een hertogin,

een keurvorstendochter, op 's Prinsen groote schulden, op Anna's, ook door August volmondig erkende leelijkheid en humeurigheid, die ten slotte den Prins nog wel zeer konden tegenvallen. Hij ried ernstig aan de onderhandeling af te breken. Carlowitz meende, dat hij zijn eigen dochter voor den Prins wilde bestemmen. Meer toeschietelijk scheen landgraaf Wilhelm, oudste zoon van Philips en vriend van graaf Ludwig.

In Juni deelde de teleurgestelde keurvorst een en ander aan graaf Günther mede; deze kwam weder naar Dresden en nu trachtte men landgraaf Philips om te praten. Maar dit bleek niet zoo gemakkelijk. Te Brussel moest de Prins, die in Mei of Juni voor de regeling der zaken

Wilhelm, landgraaf van Hessen. vaders te Dillenburg geweest

Naar een miniatuur van een Zuid- was> nog in den herfst bekennen, Duitsch meester. dat 's landgraafs verzet niet gebro¬

ken was, maar hij zeide tevens, dat de keurvorst zeer geneigd was om toe te stemmen, gelijk Anna zelve, desnoods in een feitelijke bekeering der hertogin tot het katholicisme; hij betuigde Granvelle nogmaals „per su propria consciencia" haar nooit te zullen huwen, als hij niet gedaan kon krijgen, dat zij als zijn gemalin zou „vivir catholica", als katholiek zou leven. En Granvelle verklaarde nu in den loop van 1560 den Koning meer dan eens niet de minste reden te hebben om de katholieke gezindheid van

Sluiten