Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het bijzonder Egmdnd en Megen, met deze plannen zouden instemmen'. Oranje noodigde hen op een afscheidsfeest voor de beide Duitsche troepenaanvoerders naar Breda, maar Egmond verklaarde zich slechts bereid om te Hoogstraten te komen ten einde er met hen dit feest luisterrijk te vieren. Het feest had den i2den Maart aldaar plaats: Oranje, Egmond, Hoorn, Megen, Bergen, Montigny, Hoogstraten zelf namen er lustig aan deel. Den volgenden morgen verschenen, onverwacht voor Egmond en Megen, een tien- of twaalftal leden Van het Compromis, openbaarden de bovengenoemde plannen, waarbij zij spraken van een bijeen te brengen leger van 30000 man, en vroegen de gezamenlijke leden der oude Liga om steun en aanbevelidg bij de landvoogdes. Oranje volgde met warme instemming, die ook door de beide Duitsche heeren werd betuigd.

Maar Egmond en Megen liepen niet in den strik. Zij weigerden pertinent tegenover des Konings uitdrukkelijke bevelen op die Wijze op te treden, verklaarden het als hun plicht het bestaan van het Compromis en zijn plannen van tegenstreving onmiddellijk aan de landvoogdes over te brengen en sloegen allé samenwerking af; het eenige wat zij doen wilden, was de landvoogdes persoonlijk en op welwillende wijze in te lichten. De beide heeren keerden daarop naar Brussel terug om dit te doen; Oranje en de zijnen naar Breda, waar het Rekest opnieuw werd gewijzigd en met Schwarzburg en Von Holl nadere afspraken werden gemaakt over het Werven van troepen in Duitschland op naam van Oranje, wel te verstaan niet als Nederlandsch vazal maar als onafhankelijk vorst van zijn prinsdom, en op naam van het Compromis.

Daarmede was Oranje feitelijk aan het hoofd van dit laatste getreden en, zij het dan nog in de hoop dat hét niet noodig zou zijn, bekeerd tot de partij van het geweld, zich afscheidend van Egmond en Megen, die er verder niets mede te maken wilden hebben. De door de laatsten aan de landvoogdes gedane mededeelingen waren de oorzaak van haren gemelden sterken aandrang bij Oranje om toch naar Brussel te komen; diens uitstel van zijn komst hangt natuurlijk ook samen met de voorbereiding van het plan der aanbieding van het Rekest en met een voorgenomen brief uit Breda aan de landvoogdes, waarin hij van zijn kant haar inlichting omtrent het Compromis zou geven.

Margaretha had door hare omgeving wel iets gehoord van een

10

Sluiten