Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zitten. Toch weigerde men de niet vertrouwde capitulatie, maar Noircarmes bestormde na een hevig bombardement toen zonder moeite den 23sten de stad, die zich eindelijk op genade of ongenade overgaf en vreeselijk werd gestraft voor haren opstand. De enkele steden in het Geldersche, die nog door edelen van het Compromis waren bezet — Harderwijk, Bommel, Roermond, Venloo — onderwierpen zich aan Megen, Maastricht op 13 April aan Noircarmes; Bombergen vluchtte den 11 den met alle calvinistische inwoners uit 's Hertogenbosch naar het Kleefsche. Aan alle kanten vloden de predikanten en hunne gemeenteleden het land uit, bitter teleurgesteld in hunne hoop op „heeren en vorsten groet van staten ende oeck op der cooplieden ghelt", zooals 'een volkslied zong.

Nög was Oranje tè Antwerpen, nog hield Brederode stand. Hij was sedert eind Februari naar Amsterdam gegaan, waarheen van alle kanten de Geuzen naar hem toestroomden. Antwerpen en Amsterdam konden nog wellicht hoofdpunten van het verzet worden en Brederode, 13 Maart kapitein der laatste stad geworden, weigerde den eisch der landvoogdes tot heengaan te gehoorzamen, als niet Oranje, die in geheime betrekking met hem bleef, het beval. En de wijze, waarop Brederode te werk.ging, deed verstaan, dat Oranje deze pees op zijn boog bleef houden. Maar zelfs de onbuigzame Hoorne onderwierp zich reeds, legde den eed af, schreef den Koning een deemoedigen brief en herstelde op zijn kasteel te Weert den katholieken eeredienst. Opnieuw stelde de landvoogdes thans Oranje den eisch om den eed af te leggen; zij weigerde hem opnieuw het gevraagde ontslag, omdat zij hem tot Alva's komst in het land wilde houden, en verzocht hem naar zijn gouvernementen te gaan, naar Utrecht... waar Megen meester was.

De Prins zag thans in, dat het gedaan was met alle pogingen tot verzet zoowel als tot bemiddeling en verzoening. Hij hield op met het uiterlijk vertoon van katholieke rechtgeloovigheid; gelijk hij reeds sedert Kerstmis de mis niet meer had bijgewoond ging hij ook met Paschen (30 Maart) niet meer ter kerke, oogenschijnlijk tot groote bevrediging zijner wisj»lturige gemalin, die thans hare luthersche gevoelens luchtte en in dezen tijd iets handelbaarder werd. Margaretha trachtte hem nog eenmaal door middel van Egmond en Mansfeld tot onderwerping over te halen. Oranje verscheen werkelijk (3 April) op

Sluiten