Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Doet een opvoeder dit niet, het directe gevolg is, dat alle toegangen tot het innerlijke, worden afgesloten, en als een vreemdeling staat men voor het jonge leven. We staan dus onze pupillen, toe er gevoelens en meeningen op na te houden, waarvan we weten, dat er geen sprake van kan zijn deze later in practijk te brengen. We dooden deze jeugd-idealen niet, want door dat te doen zouden we

Tuinarbeid.

voedsel geven aan een doodend scepticisme, en waar dit regeert kan nu eenmaal geen menschenge'uk bloeien.

Zoo ontzien we de eerste uitingen van een zich vormend karakter, eerbiedigen we het zich openbarend gemoedsleven, want zooals de morgen de profetie is van den dag, zoo is de jongeling de profetie van den man.

Bij de meisjes is het niet veel anders — al durven we daar niet zooveel over

Sluiten