Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te schrijven, want meer nog dan bij de jongens is op het gebied der meisjes veel terra incognita.

Vooral op het gebied der opvoeding kan men het ervaren, dat men door verstandelijke redeneeringen, alleen niet altijd den juisten weg kan vinden; naar de •gevoelens die onze intuïtie ons ingeeft, moet vaak geluisterd worden.

Trachten wij door verstandelijke redeneeringen, waarbij wij gebruik maken van de resultaten der studie van psychologen en van de ervaring van bekende paedagogen het standpunt te vinden, waarop we ons moeten plaatsen voor de bestrijding van een of andere afwijking, die we bij onze kinderen waarnemen, dan blijkt het ons dikwijls, dat al de gebruikte overwegingen ons niet bevredigen en dat we vruchteloos zoeken. Redeneerende en argurnenteerende kan men komen tot logisch in elkaar zittende stelsels, wanneer men staat tegenover den enkeling, dan luistere men liever naar de stem van zijn gevoel, in elk geval legge men deze stem niet het zwijgen op.

Het spreekt vanzelf dat er geen beter middel is om onze impulsieve daden en den weg dien de intuïtie ons aanwijst te controleeren, dan kennis te nemen van de ervaring van anderen. Het lezen van paedagogische werken en het bestudeeren van de resultaten van de onderzoekingen van bekwame psychologen is voor den opvoeder dan ook van onschatbare waarde, daar kennis van deze het beste correctief is bij het zich laten leiden door zijn gevoel.

Hieruit volgt, dat hiemand in den gang van zaken die gevolgd wordt, een stelsel moet zoeken.

De Louisa-Stichting tracht alleen een milieu te scheppen, waarin ieder gelegenheid heeft te leven en zich te ontwikkelen naar zijn aanleg, aard en karakter.

Zooveel mogelijk zit dus ieder zelf aan het stuur en daarom bestaat een der verplichtingen van den leider hierin, dat hij in iederen bewoner der inrichting het streven ontwikkelt om steeds zooveel mogelijk de rechten van de overige huisgenooten te ontzien, om zelf dus mede te werken, dat ieder in de Stichting eene omgeving vindt, waarin hij zooveel mogelijk zich zelf kan zijn.

In dit beginsel ligt het geheim van de mogelijkheid der samenopvoeding van kinderen van verschillend geloof en gezindte, van verschillend milieu erf verschillende afkomst, het is het universeele beginsel waarop iédere samenleving moet berusten. Het gevoel van vrijheid wordt dus verkregen doordat allen zich de slaaf van geschreven of ongeschreven wetten gevoelen.

Bovendien wordt steeds getracht bij allen liefde op te wekken voor de Louisa-Stichting, zooals men in een goeden familie-kring liefde tracht op te wekken voor den band, die alle familieleden verbindt.

«Dat doet geen Louisiaan» moet bij onze internen een even sterke afkeuring zijn als het verwijt van den vader, die zegt, «dat doet men niet in onzen kring».

Ook al is een gezin nog zoo eenvoudig, ja al is het nog zoo arm, boven de heiligheid van het intieme huiselijke ervan gaat niets. Of de kinderen thuis zijn, bij liefhebbende ouders of in eene inrichting, onder leiding van vreemden, wanneer men wil, dat zij het gevoel krijgen voor onderling vertrouwen en onderlingen

K ■' , '• ■ ■■ ■ ' — iKiwimiiti»!

Sluiten