Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorwerpen met een zorg behandeld, dat we onwillekeurig de wensch uitspreken, dat ze alles zoo nauwkeurig en netjes mochten bewaren.

We nlogen nu deze zucht om in alles zich zelf te willen wezen, om afkeerig te zijn van' dwang en om zooveel mogelijk aan invloeden van buiten te ontkomen niet altoos even gemakkelijk vinden, we verzoenen ons er mee omdat we weten dat hét juist deze eigenschap is die maakt, dat zich een zelfstandig karakter zal ontwikkelen. Ook voor jonge menschen geldt het, dat ze zelf móeten zoeken en zelf moeten vinden. ;

Wij vleien ons niét met de hoop, dat we het allen naar den zin kunnen maken. In het volle leven ontmoeten we mannen en vrouwen, die door welke omstandigheden dan ook, niet tevreden zijn met de positie die zij op den maatschappelijken ladder hebben weten te bereiken.

In plaats van tot zich zeiven in te kéeren en- zich ernstig af te vragen in hoeverre zij door eigen fouten of door gebrek aan innerlijke kracht of door afwezigheid van natuurlijke gaven zelf mede de oorzaak zijn van hun weinig succes, keuren zij de handelingen van hunne ouders af, die te streng zijn geweest of te goed, te krachtig hebben ingetast of te zwak waren in hunne leiding, geen inzicht hadden in hetgeen de gemeenschap eischt. Deze uitlatingen kunnen niet anders dan hinderen, daar ook deze ouders natuurlijk het goede voor hadden, en gaarne het beste en het hoogste voor hun kroost hadden willen bereiken. Vooral ten opzichte van alles wat onze ouders voor ons deden en soms gaarne hadden willen doen is het plicht zich hunne liefde en toewijding te herinneren en deze niet af te meten naar de bereikte practische resultaten.

En wanneer kinderen soms op onvriendelijke wijze de daden hunner ouders durven beoordeelen, dan kan men een oordeel van oud-pupillen, die het gaarne maatschappelijk wat verder hadden gebracht, steeds begrijpen, op welke wijze het ook geuit wordt. Eene oude Oostersche spreuk zegt: „al wat men onderneemt hangt deels aan 't lot, deels aan des menschen wil. Den gang van 't lot ontraadselt niemand, aan den mensch blijft slechts de daad". Deels door eigen kracht moeten dus ook onze pupillen trachten zich zelf boven de Omstandigheden te plaatsen, en tot het verkrijgen van die noodige krachten, mede te werken, dat is de taak der opvoeding, dat is dus ook de taak der Stichting.

Een krachtige factor voor dien strijd is het aankweeken van idealisme, het leeren liefhebben van al die gevoelens die ons gemoed beheerschen, want „daaruit zijn de gangen des levens".

De verwarrende invloeden van buitenaf kunnen niet beter worden bestreden dan door het innerlijk bewustzijn dat ons leven een zoeken moeten zijn naar hooger licht. Er mogen dan struikelblokken op het pad komen, gedragen door een streven naar hooger, zullen de jonge menschen er minder gauw over struikelen.

Gelukkig de jongen of het meisje, die al deze dingen mag leeren van vader en moeder, gelukkig de kinderen die hunne opvoeding ontvangen van goede ouders, in een goed gezin.

Men moet aan het hoofd staan van eene inrichting, die zich ten doel stelt de

Sluiten