Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

men de keukens en bijkeukens. Rechts vindt men o.a. de kamer van den directeur, die door een deur verbonden is met de jongenskamer, waar de jongelui weer elk aan hun vaste plaats hun huis- en schoolwerk kunnen maken. Hierachter vindt men de huiskamer, waarin piano, muziekinstrumenten, spellen niet ontbreken, net zoo min als eéto gelegenheid om huiselijk een kopje thee te zetten. Een groote eetzaal over de heele breedte van het gebouw, aan den achterkant gelegen, vereenigt weer beide deelen. En zoo vinden de jongelui dus hun huiskamer, hun eetkamer, hun werkkamer, en heeft men door de afzonderlijke meisjes- en kinderkamer het probleem opgelost hoe jongens en meisjes van 6 tot 18 jaar te laten samenwonen in één huis.

En nu de trap op naar boven. Wij zullen minder moeite hebben om hem te bestijgen dan de brave pupil dien ik er aantrof en die, het was in den schoonmaaktijd, bezig was met een paar dienstmeisjes een kastje naar boven te brengen, en dat voor mij meteen het symbool was van den geheelen opzet: de kinderen zijn er lid van een groot gezin en doen ook alles mee wat in een goed gezin door de kinderen gedaan wordt; én het is dus niet te verwonderen dat men in deze keurig nette inrichting toch volstaan kan met een betrekkelijk gering personeel. Maar reeds zijn wij de trap op en in de voorkamers aangeland, de particuliere vertrekken van den directeur en de directrice en hun logeerkamer. De geheele bovenverdieping is door een middenschot in tweeën gedeeld, en links vindt men twee slaapkamers voor de jongens, rechts voor de meisjes. Op de slaapkamer van den directeur komen twee deuren uit, waarvan de een opent naar de jongens-, de andere naar de meisjesgang. Even ingenieus is de oplossing van het probleem, de kinderen in ouderen en jongeren te verdeden. Er zijn nl. twee slaapkamers, elk voor 8 kinderen, en tusschen deze beide in bevindt zich de waschkamer met een vaste waschtafel voor ieder, terwijl kleerenbergplaatsen ook weer zijn in een apart vertrek vóór de slaapkamers. Natuurlijk heeft elk kind zijn eigen kastje dat hij volvoldoende kan sluiten. Maar gelukkig zijn zij goed van vertrouwen en hebben zij niet den indruk dat zij op hun hoede moeten zijn, want ik zag een kastje gemoedelijk open met een brief erin. Bijzonder aardig is de oplossing die men gevonden heeft om de individualiteit van de oudere leerlingen te eerbiedigen. De slaapzaal voor de grootere meisjes is door schotten met een net geel gordijn verdeeld in 8 kleine kamertjes, zoodat ieder meisje, als het ware, haar eigen vertrekje heeft, waar zij haar schilderijtjes, portretten, ansichten, enz. kan hangen.

Ook voor de zieken wordt goed gezorgd, want aan de einden der slaapzalen treffen wij ziekenkamers aan in verbinding met de noodige badkamers. In herinnering aan al de kinderziekten die men in zijn eigen huis doormaakt, vroeg ik den Heer Bos hoe het stond met de gezondheid. Licht toch zou men vermoeden dat de gezondheidstoestand onder weezen en halfweezen iets ongunstiger zou zijn. Maar hij deed niets anders dan mij een verslag laten lezen van Dr. Wely, den geneesheer der inrichting. en waaruit bleek dat de gezondheidstoestand uiterst bevredigend was en dat er nimmer een epidemie in het huis geheerscht had. Helaas zag ik weinig kinderen, maar die ik zag wekten ook wel het vermoeden, dat de eetlust gezond en de levenslust groot was.

Sluiten