Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

23-

No longer mourn for me when I am dead Than you shall hear the surly sullen bell Give warning to the world that I am fled From this vile world with vilest worms to dweil. Nay, if you read this line, remember not The hand that writ it; for I love you so, That I in your sweet thoughts would be forgot, If thinking on me then should make you woe. O, if, I say, you look upon this verse, When I perhaps compounded am with clay, Do not so much as my poor name rehearse; But let your love even with my life decay: Lest the wise world should look intp your moan, And mock you with me after I am gone.

Shakespeare.

24. Aan Joffr.e Anne Roemer Visschers.

Soo 't u met diamant lust op een glas te stippen:

'T is in de vlinderteelt. Het geestighe gedroght

Siet oft het laeffenis aen sap van druiven soght,

En sit so kuin, men soud het van den roemer knippen.

Neemt ghij pinceel oft naeld: daer worden kuil en klippen

Geschaepen, bos en bergh; en 't vochte veldt bedoght

Met groene graesen, daer 't welvaerend vee nae toght;

Dat haelt sijn aem, soo 't schijnt, en staet met gaende lippen.

Bootseerdt uw aerdighe handt, en maeckt een mensch van leem,

'T haelt bij Prometheus werck. Maer wen gh'u in de veem

Der sanggodinnen vlijt, en woorden, schoon geschreven

Een redelijcke ziel met wackren sin instort,

Soo blijckt, dat ghij al 't geen, dat lijf of leven schort,

Van beids kunt geven; dan, den dichten 't eeuwigh leven.

Hooft.

25-

„Mijn lief, mijn lief, mijn lief," zoo sprack mijn lief mij toe, Dewijl mijn lippen op haer lieve lipjes weidden. De woordjes alle drie, wel claer en wel bescheiden, Vloeiden mijn ooren in, en roerden ('k weet niet hoe) Al mijn ghedachten om, staech maelend nimmer moe.

Sluiten