Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan de jaarlijksche bast-aangroei der boome'n. Hoewel telkens een hoeveelheid bast wordt weggehaald, neemt de voorraad toch geregeld toe. Naarmate de boomen hunne volle ontwikkeling bereiken, worden de verschillen tusschen oogst en bijgroei kleiner, en ten laatste komt het oogenblik, waarop het gevormde bastkapitaal aangesproken moet worden om winstgevend te blijven. Men kan dan zeggen, dat de aanplant rijp is.

Vroeger en dikwijls nu nog, sprak men over rijpheid der basten. De cascarilleros overtuigden zich hiervan door van den stam een kleine strook bast weg te nemen; werd de binnenste zijde daarvan, en ook het ontbloote stamgedeelte, binnen 3 a 4 minuten roodachtig, dan gold de bast als volkomen rijp; had deze verkleuring pas later plaats, dan lieten zij den boom staan 66).

Deze roode verkleuring is een gevolg van de omzetting van kinalooistof door oxydatie in kinarood. Op een voordracht, gehouden te Scheveningen tijdens het internationaal pharmac. congres in 1913, deelde prof. Tschirch mede, dat hij, toen hij in 1888 de Gouv** Kina-onderneming op Java bezocht, met een horloge in de hand vaststelde, dat het binnenste gedeelte van Succirubrabast zich reeds 20 seconden na het schillen rood kleurde. In 1904 werd op zijn verzoek in een kinatuin te Tjinjiroean de volgende proef genomen: een tak aan een Succ. boom werd omgebogen en gedurende eenigen tijd in water van 8o° C gehouden; na het schillen bleef de bast ongekleurd, zoodat er geen kinarood werd gevormd. TbCHiRCH concludeerde hieruit, dat deze ontleding door enzymen veroorzaakt wordt. Bij het afsterven der cel dringt de kinalooistof, die in den celinhoud gevormd wordt, door opzuiging in den celwand, waar het door het enzym in kinarood wordt omgezet 67). JJc moet hieraan toevoegen dat, toen deze proef bast later in de zon gedroogd werd, hij langzamerhand een roode kleur aannam.

Deze roodkleuring neemt men ook bij andere planten waar: kaneelrood, sassafrasrpod, wilgenrood, eikenrood ontstaan op dezelfde wijze. Niet altijd komen deze z.g.n. phlobaphenen in den celwand voor, doch zij scheiden zich ook af in het binnenste der cellen als een bruine massa.

Sluiten