Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gespeeld bij het inoefenen van zoo'n automatisme ? En vooral wat is daarin niet al aan navolging van anderen te wijten ? Darwin bewees weliswaar dat verschillende heel eigenaardige mimische trekken en gebaren in sommige families erfelijk zijn, dat verder een doofstomblinde als Laura Bridgman verschillende uitingsbewegingen gebruikte, die zij niet zoo gemakkelijk van haar omgeving kon geleerd hebben ; maar van deze drie of vier merkwaardige gevalletjes naar de universeele erfelijkheidstheorie uit den apentijd ligt nog een lange weg. Iets dat tot nadenken stemt, en ook Darwin reeds leelijk hinderde, is b.v. dat de mimiek der Australische en Amerikaansche inboorlingen op allerlei punten van de onze afwijkt. Zouden de geographen en ethnologen ons hier niet een handje kunnen helpen ? En zouden dan misschien de mimische gegevens ook in hun eigen vak weer niet belangrijk kunnen worden voor de vragen van rasverwantschap ? Ik voor mij zou hierin op de mimiek veel meer vertrouwen dan op taalverwantschap.

Maar het sprekendste feit in deze richting is het onderzoek van den Italiaanschen professor Santé de Sanctis, die in de laatste jaren allerzorgvuldigst de oogenmimiek bij tal van blinden heeft onderzocht. Hoewel deze toch, als ijverig Darwinist, zijn onderzoek begonnen was met de hoop, aan de blindgeborenen — die natuurlijk noch door sociale opvoeding, noch door eigen gezichtsgebruik deze mimiek hadden kunnen aanleeren — te bewijzen, dat deze verschillende bewegingen en vooral de loodrechte voorhoof dsplooien — die onmiskenbaar in dezelfde beteekenis als bij ons bij verschillende hoogere diersoorten worden aangetroffen — den mensch van vóórmenschelijken oertijd af aangeboren reflexbewegingen waren ; kwam hij na een langdurige en nauwgezette studie tot de teleurstellende ervaring, dat alle blindgeborenen de optische mimiek

Sluiten