Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vloekten onder elkander, smolten nu harmonieus tot een reine zielsverklanking ineen. En hiermee was in beginsel het probleem opgelost. Er bleef niets meer over, dan door jarenlange studie en experimenteer in gen die verschillende rompstellingen tot in de fijnste bijzonderheden te leeren bewust worden, en den aard van hunne gevoelsbeteekenis uit de telkens zoo ingezongen komposities af te leiden. Daarmee is de verdienstelijke man bezig gebleven tot aan zijn dood, en pas zijn zoon Dr. Ottmar Rutz heeft de resultaten van dit onderzoek geordend aan de wetenschappelijke ' wereld kunnen aanbieden x).

Aanvankelijk ondervond Rutz het meeste moeite met Italiaansche komposities ; zoo van Palestrina, Lotti, Vittoria, Pergolese, Donizetti, Bellini, Carafa, Verdi, Mascagni, Leoncavallo, enz. Na de noodige voorstudie kwam hij nu tot de ervaring, dat hij de werken dezer meesters gemakkelijk kon zingen, als hij den inhoud van zijn onderlijf, m. a. w. den buik, met kracht recht naar voren duwde. Hierdoor worden de longen naar onderen verbreed, men krijgt een diepen adem, en een weeke, warme stem.

Deze Italiaansche temperatuur bleek nu naderhand evenwel ook je ware te zijn voor vele Duitsche komposities van Handel, Mozart, Haydn, Schubert, Graun, Rheinberger, Giehrl, Reinecke, Cornelius en Bruckner, benevens voor een groot deel der Roemeensche en Poolsche volksliederen.

De Fransche komposities vormden voor Rutz het tweede probleem. Bij het inzingen in de werken nu van Halévy, Meyerbeer, Liszt, Berlioz, Méhul, Auber, Gounod, Bizet, Adam, Boieldieu, Rousseau, kwam hij nu ten slotte tot een heel anderen lichaamsstand. Onwillekeurig richtte hij

') Ik geef hier van Rutz' ontdekkingen een eenigszins vereenvoudigd overzicht. In andere studiën ben ik hem trouwer op den voet gevolgd.

Sluiten