Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zaam gade te slaan. Eer goedaardigheid dan scherpzinnigheid, meer waarnemingsvermogen dan Fransche esprit spreekt uit die ietwat melankolische trekken. Slechts de lippen verraden zijn fijnheid van geest.

Wie onzer klassieke kunstminnaars gaat dat alles eens nauwkeurig psychologisch na ? Het boek van Sittl over de gebaren van Latijnen en Grieken zal hem dien arbeid gemakkelijk maken.

Een zelfde desideratum zou voor de kunst van middeleeuwen, renaissance en nieuweren tijd moeten vervuld worden, eer wij met althans eenigszins kompleet materiaal aan de mimiek der Europeesche kultuurvolken kunnen gaan werken. Ik geef ook hier een paar eenvoudige voorbeelden.

Op Die Weinprobe van Hasenclever (fig. 15b) komt deze proeftoot voor : De voorhoofdsplooien spreken van aandacht, het half gesloten oog staat stil en rustig. De proeftrek ten slotte mengelt zich met ietwat verbijten in de onderlip, dat reeds een decisieve uitspraak aankondigt. Schrader schilderde Gregorius VII (fig. 15a) in ballingschap te Salerno. Heel het verleden doemt weer op voor die peinzende half glurende oogen, de lange groeven teekenen zijn verdriet, maar de verbeten onderlip spreekt van edele standvastigheid : Non possumus. In de Madonna van Guido van Reni (fig. 15c) vinden wij de zuivere type van den verrukten blik, met een droeven trek in de lippen vereenigd. En de Marseillaise van Rude (fig. i5d) op den Are de triomphe te Parijs draagt de sporen van het lij den en den woedenden toorn in de loodrechte voorhoofdsplooien, terwijl de wijdopen mond u den oproerkreet in de ooren doet dreunen.

Zien wij eindelijk deze kunstphotographieƫn van Rejlander (fig. 16). Beide figuren verraden in hun geheele uiterlijk ongebreidelde verachting en afschuw. Het voor-

Sluiten