Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meent niet, dat de meeste uit nutshandelingen voortgekomen gebaren zich kunnen onttrekken aan de rhythmische gevoelsredundantie. Neen, ook in onze algemeen gebruikte gebaren komt het dans-element duidelijk aan het licht.

Maar hoe zullen wij nu de natuurlijke dansvormen experimenteel gaan bestudeeren ? Ze zijn te vluchtig om ze analytisch te observeeren met het oog alleen. De beeldende kunst kan ons slechts een enkel moment van de telkens wisselende fasen vastleggen. Zeker, de registreermethoden in de physiologie gebruikelijk en door Marey, Sommer en Vaschide op de uitingsbewegingen van armen en voeten toegepast, geven ons weliswaar in drie golflijnen nauwkeurig aan, hoeveel millimeter bv. de hand in elke sekonde heeft afgelegd, i° vertikaal naar boven en 2° en face vooruit en 30 lateraal naar op zij, maar ten eerste worden de proefsubjekten hierbij door de instrumenten, waarin zij worden vastgemaakt, ten zeerste gehinderd in hunne vrije bewegingen, en ten tweede wie kan deze kunstmatige analyse nu weer synthetisch samenvoegen tot een heusche beweging in de drie dimensies tegelijk ? Wie kan met z'n verbeelding uit drie zulke abstrakte lijnen zich de éénige komplexe realiteit der beweging rekonstrueeren ? Niemand, en daarom hebben deze moeitevolle onderzoekingen althans op het gebied der uitingsbewegingen tot geen enkel nieuw resultaat geleid. Neen de analyse moet hier niet gezocht worden in de ruimte met haar driedubbele uitbreiding, de éénige praktische analyse geeft ons hier de één-dimensionale tijd. En ook dit probleem is door de moderne techniek opgelost door de uitvinding van den kinematograaf. Bovendien hindert dit instrument de proefpersonen niet in het minst. Maar is het nu eenvoudig geen schande, dat dit kostbare hulpmiddel wel op elke kermis te vinden is tot

Sluiten