Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sire, vous avez su qu' — en ee danger pressant Qui jeta dans la ville un effroi si puissant — Une foule d'amis — chez mon père assemblee — Sollioita mon ame enoore toute troublée.

„La phrase principale est celle-ci : Sire, vous avez s u q u'u n e foule d'a mis sollicitamoname; tout le reste est incident. Adoptez une tonalité quelconque pour cette phrase principale, vous devez la modif ier chaque fois qu'elle sera reprise." Nog sterker is de invloed van dit differencieeringsbeginsel op de melodie van op elkander volgende dipodieën of tripodieën.

Sievers wil b.v. terecht gelezen hebben :

Das .Wasser 'rauscht, das .Wasser •schwoll Ein 'Fischer sass dar.an.

M. a. w. de praedikaatsakcentueering in de twee voorafgaande hemistichen dwingt in de derde tot subjektsakcentueering.

In het oude Indogermaansch was het al juist eender, alleen noemt men daar, waarschijnlijk ten onrechte, het eerste geval bijzin, het tweede hoofdzin.

Ten onrechte, want wat voor subordinatie is er b.v. in :

Immers geene andere dan dat ze tot elkander in tegenstelling gevoeld worden en 't eerste lid heeft daar evenveel beteekenis voor, als 't tweede.

Maar, zal misschien iemand opmerken, als hij Het daar zooeven besprokene over de intensiteitsakcenten wat vluchtig

Sluiten