Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stijgende toon dus toenemende aandrang en verstoordheid van den roeper doet uitkomen als in

Het eenig verschil is dat in 22 de roeper den geroepene liefheeft, in 21 niet.

De stijgende sprongen komen vooral voor in korte uitroepen en aansporingen, die verwondering, toorn, verontwaardiging of ook slechts een krachtige verzekering uitdrukken. En hierbij moeten wij, onderscheid maken tusschen de absolute hoogte boven den gemiddelden toon van des sprekers stem, en de relatieve hoogte of het interval boven de vorige noot. De absolute hoogte is evenredig met den nadruk, de geëxciteerdheid of de gemonteerdheid der stemming; de relatieve teekent den kwantiteitsgraad der affekten. Want het spreekt vanzelf, dat men zeer krachtig een tamelijk rustigen nadruk kan geven en omgekeerd een opgedreven onrustig toornmoment zwakjes kan uiten. Zoo is in

&^a,'. afax^LcmyAS. Ö&gA0**A* Smul.

(de opvolgende uitroepen bij het inzien eener hotel-nota) de eerste maat wel krachtig maar rustig, de tweede heeft al meer nadruk, de derde nóg meer en gaat in haar terminologie zelfs buiten de perken der betamelijkheid, hoewel in beide de kracht gelijk blijft, maar in de vierde is de grootste kracht met de vehementste gemonteerdheid vereenigd.

Nederlandsen e Kunst II 7

Sluiten