Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

melodie uiteengelegd dissoneerend akkoord, meer speciaal het septiemakkoord.

Vragen die eindigen op een dissoneerend of septiemakkoord hebben iets opdringends, afdwingends en inquisitorisch. In

hebben wij eerst het f-dur-akkoord c, a, f, en dan den verminderden drieklank h, d, f, die evident tot het op g gebouwde septiemakkoord behoort. Een muzikaal aangelegde zou dan ook zijn afdoend „nein" op c laten uitklinken.

In

volgt op het c-dur-akoord : „kennst du denn" plotseling de overmatige kwart fis, die naar haar sext d omhoog slaat. Hierin ligt nu niet slechts eene verwondering over de vergeetachtigheid van den gevraagde, maar ook een toespeling op zekere verhouding, waarin hij wel eens tot de bedoelde juffrouw kon staan. Wij kunnen deze vraag analyseeren en dan bestaat ze uit de drie akkoorden die wij erachter hebben afgedrukt.

Naar goede methode, noteert Storm bij na altijd parallelle voorbeelden, waar alleen juist het gevoel verschilt, zoo :

Sluiten