Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na bijzonderen opbloei en ontwikkeling van menschelijk vernuft in eenzijdig-technische richting, en de daarmede gepaard gaande veroveringen op geweldige natuurkrachten, is nu wederom het eerste noodige, meest volledige erkenning der beteekenis van de psychisch-geestelijke energieën, een zich duidelijk rekenschap geven vam die plaats, die zij innemen in de natuur, in den mensch zelf, en van' den arbeid, die binnen hunne eigen natuurlijke grenzen van hen te verwachten en te verlangen is. Deze zelf-herinnering der intelligentie, van het Bewustzijn, in het besef zijner verantwoordelijkheid tegenover een chaos van vrijgeworden natuur-gegevens en krachten, is de dringende behoefte van onzen tijd. Zonder keuze, zonder bezinning domweg aangenomen, keert het opgehoopte materiaal der moderne wereld zich tegen de verblufte en verdwaasde menschheid en wordt haar tot vloek in plaats van tot zege.

Het eigenlijk probleem is: hoe, de wonderbare, bonte massa van materiaal, van ontbonden mogelijkheden, dat erfdeel der hedendaagsche generatie, te doen worden zoovele motieven, aansporingen tot stijging, tot vervulling der rijke levens-beloften, die er in verborgen liggen. Deze worsteling stelt het modern bewustzijn zich niet langer voor als tusschen Lucifer of Satan en goden of god, of tusschen booze en goede geesten. Het ziet haar als een strijd om het bestaan tusschen hoogere en lagere levensbewegingen en vormen, tusschen opheffende of neêrtrekkende neigingen, die al naar gelang van opvoeding' en suggestie der eerste, der hoogere elementen, zal leiden tot ontwikkeling van Leven in opgaande of neêrgaande lijn.

Het is de strijd om nadering eener hoogere levensphase, tot overgang in een edeler bestaans-sfeer, die als voorwaarde heeft: verheldering van inzicht in den aard der dingen, toestanden, verhoudingen zoowel in hunne geestelijke als materieele beteekenis. Deze verhoogde levenstoestand, hoewel ondenkbaar zonder gelijktijdige sociale hervorming, is echter onmogelijk te bereiken door een uitsluitend op den voorgrond stellen van den ondergrond, waaruit de stijging opwaarts gaan moet.

Een zien vóóruit van oorzaak tot doel (causaliteit en finaliteit dus verbonden) van wat was en is, tot wat kan en daarom moet worden is hier eene noodzakelijkheid. Wat vereischt wordt is eene terugkeer, eene wedergave der oplettendheid, van de aandacht, aan

Sluiten