Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

volgen der aeroplaan en twijfelen aan het feit der scheppende macht van den menschelijken geest? twijfelen aan de autonomie van den mensch, die een nieuwen gezichtseinder opent voor menschelijke en maatschappelijke bestaansmogelijkheden, welke eertijds stonden onder het bevel van een bovennatuurlijk opperwezen en een autokratisch machthebber ?

Is niet in de annalen der techniek, op zijn duidelijkst, in grootschrift opgeteekend het proces der altijd voortgaande menschelijke intelligentie, van een tweevoudige geestelijke en. materieele, onzichtbare en zichtbare, innerlijke en uiterlijke bevrijding?

En het is op de twee-voudige beteekenis onzer voort-ontwikkeling dat de nadruk vallen moet, want de mensch, vooral de massamensen is geneigd voor het uiterlijk, zichtbaar verschijnsel, het tastbaar feit, de innerlijke, onzichtbare, ontastbare drijfkracht voorbij te zien. Deze kortzichtigheid der menigte is de oorzaak van den ondanks haar eclatante vlucht zoo gebrekkige inrichting en onbevredigenden toestand onzer moderne wereld.

De overwinningen der wetenschap, der techniek zijn ijdel, waar niet de zegepraal van den geest in hare autonomie wordt erkend. Het j uk dat kerk en staat in hun behoudend eigenbelang met hunne instellingen en ordonnanties nog altijd de menschheid trachten op te leggen is in lijnrechte tegenspraak met de geschiedenis der menschelijke ontwikkeling. In deze geschiedenis zal de naam van Francesco Ferrer, niet minder dan die van den heiligen Franciskus van Assisi met eerbied genoemd worden; beiden toch protesteerden volgens het inzicht van hun tijd tegen het verdorven deel der kerk, tegen een despotisch systeem dat met den adel van zijn afkomst weinig meer gemeen heeft.

Niet geloof tegenover ongeloof, maar laaghartige intrigues eener zwakke-regeering, van geveinsde, op geld en macht belustte priesters tegenover een vaste overtuiging en onbaatzuchtige propaganda voor hoogere cultuur verschaften het middel om Ferrer uit den-weg te ruimen. ^mtê

Diep als de tijding dezer misdaad elk wèl denkende heeft geschokt, rijst echter daarnevens de zekerheid dat het bloed der martelaren den akker des Levens rijk bevrucht. Onze tijd vraagt offers. Het Leven eischt den dood tot eeuwige verjonging.

Een streven, een arbeiden als dat van Ferrer is als het kiemende

Sluiten