Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

worden dit nu dagelijks aan den lijve duidelijker gewaar, de volkskracht doet zinken op het nulpunt, omdat zij de levensvoorwaarden dezer kracht verslindt en verwoest. Geen wereld-levensmiddelen-dictator vermag den hongersnood tegen te houden. Deze sluipt rond, niet alleen over de steppen van Rusland of langs de weggemaaide velden van het bezet gebied, zij sluipt rond' in elk slop der groote en kleine steden, onder de hutbewoners van nog welige landouwen in de z.g.n. centra van beschaving, zij nadert den karig voorzienien disch van den kleinen middenstand en zij kruipt op naar het geweten der rijken, als de hongertyphus nadert en ook zijn huis bedreigt. Want infectie is onafweerbaar en vliegt door de lucht het paleis binnen, zoowel als het krot. Want de wereld-hongersnood sleept met zich en na zich een reeks van kwalen en ellenden, die voor de grens van ras of klasse geen halt houden.

Tegen deze ontzaglijke rampen aan de menschen opgelegd door de hedendaagsche regeeringen en hun averechtsche methoden en systemen, geldt het een ontzaglijke krachtsinspanning der volkeren, van mannen en vrouwen uit alle rangen en standen in zoover dezen zich van het dreigend onheil genoegzaam zijn bewust geworden om een dergelijken strijd te kunnen strijden.

Zooals tevoren gezegd: het proletarisme alleen is hiertoe niet in staat. Zijn levensvoorwaarden waren er tot dusverre niet naar, physisch noch psychisch, om het in, staat te stellen tot meer dan instinktieve hongeroproeren, die telkens ineenzinken voor den sabel van het bruut gezag dat geen mededoogen kent. De massale werkstaking der georganiseerde arbeiders, zeker het meest rechtmatig en welsprekend bewijs van den nood van het volk, vooral in Engeland reeds in de laatste jaren voor den oorlog op groote schaal en met bewonderenswaardige energie aangewend, is helaas voor den oorlog teruggedeinsd. Van de hernieuwing harer kracht in het heden hangt nu de toekomst der arbeidersbeweging af. En de teekenen vermenigvuldigen zich, dat dit in Engeland en elders wordt begrepen en dat de Russische revolutie als een zweepslag heeft gewerkt.

Maar de socialisten zijn, laat hen dit ruiterlijk en tot eigen voordeel erkennen, sedert den oorlog niet langer de eenigen op wier weerstandsvermogen in een kritiek oogenblik te rekenen valt. Zij hebben zich, althans wat de meerderheid aangaat, in alle landen

Sluiten