Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeide hij ten zeerste verbaasd: „Maar hoe komt U er bij, om „zulk een duur huis te nemen". De Controleur antwoordde hierop, dat hij nergens voor minder op eenigszins „fatsoenlijke" wijze terecht kon. . . . Zeer barsch werd hem daarop door den Secretaris gezegd. „Welnu gaat U dan in de kampong wonen !"

Bestaat er mogelijk grooter blijk van geringschatting ?

Welke gevoelens of er op dat oogenblik in het hoofd van den controleur omgingen, zal ik maar niet nader vermelden. Dit voorval, dat ik aan de vergetelheid wenschte te ontrukken, heeft plaats gehad in 1913, voor de waarheid van het hier neergeschrevene sta ik ten volle in.

„Doodgewoon voorval", zal mogelijk de lezer zeggen, vermoedelijk een „nurks" van een Sekretaris, een dergelijke behandeling „kan iedereen overkomen".

Neen, waarde lezer, het is geringschatting van den man van de practijk door den man van de theorie, anders niet. Op deze wijze voortgaande, zou ik een geheel boekdeel kunnen vullen en zou deze bespiegeling zeer zeker onaangename kriebelingen bij de heeren van de bureaucratie kunnen verwekken, ik mag echter het hoofddoel, hetwelk ik met het schrijven van dit artikel beoogde, niet uit het oog verliezen. Mijn kompas moet gericht blijven op de grondhuurordonnantie van 1918.

In mijn artikel „theorie en practijk" van 1900, schreef ik (bladz 406). „aldus in hoofdzaak eenige der mij het meest bekende fou„ten en ziekelijke toestanden geschapen door en wortelende in de „grondhuurordonnantie, zooals ik reeds in het begin van dit „geschrift zeide zal m.i. de nieuwe grondhuurordonnantie, nl: „die van Staatsblad 1900 No. 240 hier weinig of geen verbetering „brengen. De zaak is n. b. m. eenvoudig genoeg, men zoekt er „echter te veel achter en streeft daardoor het doel voorbij. De „grondhuurordonnantie moet m. i. in de le plaats bestemd zijn „voor den Inlander, hij moet haar begrijpen, hij moet de strekking en de beteekenis ervan kunnen zien er vatten, zij moet „daarom zoo eenvoudig mogelijk worden gemaakt, men moet „daarbij rekening houden met de geringe ontwikkeling van den „Inlander, hij moet met zijn eigen oogen kunnen zien, hoe en in „welke mate de ordonnantie hem beschermt, hoeveel grond hij

Sluiten