Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„in de art. 5, 12 alinea 2, 15 en 18 alinea 2, van Staatsblad „1906 No. 83".

Volledigheidshalve, mede in het belang van een goed overzicht van het hier behandelde, wordt dit artikel eveneens als bijlage hierachter toegevoegd, (bijlage 8.)

In genoemd Staatsblad 1906 No. 83, is het ontwerpen en vaststellen van regelingen als bedoeld in vorenstaande artikels, imperatief voorgeschreven aan de Hoofden van Gewestelijk Bestuur; toch bestaan deze regelingen nu nog niet overal, zoodat de regeling der desa-huishouding, de administratie van ontvangsten en uitgaven, beheer en controle der desakassen, nog lang niet overal geregeld is, zooals wenschelijk is, zooals dit in overeenstemming met Staatsblad 1906 No. 83 thans in 1918 behoorde te zijn.

Het Staatsblad 1906 No. 83 bevat inderdaad een zeerschoone gedachte voor de zelfstandige ontwikkeling van de Inlandsche gemeente, geheel in den lijn der meest volmaakte decentralisatie— indien men nl. daarmede ook bij haar aanvangt en niet averechts verkeerd van boven af aan begint. — Van eene goede werkking in de practijk en van de benadering van het beoogde ideaal zijn wij nog zeer ver af.

Wat hiermede tot heden in de desa is bereikt, kan nog niet worden beschouwd als uiting ontstaan door drang van het individu tot daadwerkelijke deelneming aan vraagstukken het algemeen belang betreffend, maar moet worden aangemerkt als het resultaat van ingrijpen, van inmenging van Europeesche en Inlandsche Bestuursambtenaren.

Desahoofden en desabestuurders zorgen en wel voor, dat hun macht niet wordt gekortwiekt, in tal van desaklachten wordt doorloopend tegen machtsmisbruik en knoeierijen van desahoofden en desabestuurders opgekomen.

Een enkele maal bereikt men daarmede resultaat, doordat de aangeklaagde ontslagen wordt, het nieuwe desahoofd gaat echter al heel spoedig weder den weg op van zijn voorganger, getrouw aan bestaande tradities, getrouw aan de desa - adat, waarbij het desahoofd machtig alleenheerscher is in zijn gebied.

Wat in onze oogen „onrecht" is, wat voor ons „machtsmisbruik" beteekent, wat wij „knoeierijen" noemen, is het niet altijd voor

Sluiten