Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het r. B. kon weldra het werk niet meer af. Op initiatief van 't Belgische Groot-Oosten eerst 't aangewezen lichaam, om de pacifistische of anti-militairistische actie der Organisatie permanent van 't eene Congres tot het vólgende te voeren, moest het echter eveneens de periodieke internationale Congressen voorbereiden, bijeenroepen en in pacifistische richting sturen'ten voordeele der „Entente cordiale". Weldra werd bet in die taak door zijn anderen veel-omvattenden arbeid belet. De voorbereiding der Congressen werd dus aan andere handen toevertrouwd. Toch bleef I. B. het troetelkindje en het voorwerp van een bizondere zorg der gansche Organisatie. De Entente kon het niet meer missen. Had zij het zijn werking ontnomen, dan had het georganiseerd anti-militairisme volslagen in het honderd geloopen.

Sept. 1910 zag de pacifistische broeders weder bijeen te Brussel voor een wereld-congres. De toestanden in- Calabrië en Sicilië hadden hun samentreffen te Rome in 1908 verijdeld, 1906 was afgewimpeld wegens het onderling plukharen van de Italiaansche broeders. Ook in andere landen had het I. B. vele dissidenten, die onderling ruzieden over ritueel of philosopTiie, kapitalisme of democratie, eerst in 't belang van het groote doel der Organisatie onderling te verzoenen.

Op dit Congres was het Pacifisme, de beteekenis en de werking der beweging zooals deze in maconnieke handen was geworden, andermaal het hoofdpunt der besprekingen. Furnemont, de Groot-Woordvoerder van het Belgische GrootOosten, leidde dit hoofdstuk der cultuur in. Deze inleiding schetste de beteekenis van het Pacifisme, en het strijdmiddel van België tegen Duitschland.

„Dit Congres", aldus luidde zijn openingsrede, was sinds lang „vurig verbeid om middelen te beramen tot uitbreiding der Pacifistische Beweging en tot verzekering van den Internationalen Vrede. „Die Vrede zou reeds sinds lang moeten zijn .verkregen, maar wij „hebben hem nog niet veroverd. Alles spreekt over vrede. Toch „laat het volk overal maar toe, dat de oorlogs-budgetten van hun „land stijgende zijn. Het behandelt met een medelijdend schouderophalen het initiatief van den Tsar, de voorstellen van groote „mannen op de Vredes-conferenties om tot een gemeenschappelijke „en geleidelijke entwapening over te gaan, hoe deze grootsche „ideeën ook de harten moesten ontgloeien en de geesten moesten „opwekken.

„Voor deze ontwapening kan de Vrijmetselarij een zeer belangrijken invloed uitoefenen. Dat punt maakte tot heden wel de „groote z< >rg uit van verschillende Loges en van veel metselaren „in het bizonder. Maar er is nog geen blijvend verband onder ons, „geen permanent orgaan, dat voortdurend op deze actueele vragen, „die studie en actie èischen, wijst.

Sluiten