Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wil zij nu door gluipend verraad deze tegenpartij van helm. harnas en zwaard berooven, den ontwapende vol dapperheid neervellen en op het lijk van den gevallen kampioen moedig haar victorie-kreten van wereld-vrede over land en zee doen schallen. ?.'''*^

Is de geschiedenis gerechtigd, de oorlogsverklaring van het Belgische volk in 1910 tegen het Gezag der Duitsche Keizers en tegen hun legers als een plichtverzuim te veroordeelen van den Belgischen vorst? Was Albert verplicht èn de verklaringen van het Brusselsche Congres èn de daarbij hoorende oorlogs-toeberéidselen lijdelijk aan te zien? De rechtzinnigheid en de trouw van den Belgischen monarch aan het volksouvereiniteits-dogma eischte, ondanks alle neu■ traliteits-verdragen van Belgische zijde, 's Konings onderdanig zwijgen. De Belgische Staat is een staat van het „droit humain". God noch zijn Gebod heeft daar iets meer te pretendeeren. Ook ni.;t het onderhouden van een' verbintenis van onzijdig te blijven.

Ook zijn groote grootvader, Leopold I, kadorsch van den 33en ritus, toonde zich trouw de eerste dienaar van den volkswil. Leopold II, te veel zijn eigen gangetje gaande, te weinig den wil van het souvereine volk raadplegende, zou er zijnen troon bij verspeeld hebben en zijnen Congo, zoo hij nog langer den broeders van den generalen staf er van weerhouden had den toekomstigen veldtocht tegen het Duitsch en Oostenrijksch Militairisme en de gemeenschappelijke opmarsen der Engelsche-Belgische troepen naar Berlijn te organiseeren. Sinds dat kortstondig verzet tegen de souvereine Natie, vertegenwoordigd door de Maconnerie, stroomde geen Champagne meer ter eere van zijn constitutioneele rechtzinnigheid in de tempels. De batterijen der broeders hielden 'op te roffelen om hem als eeredienaar van het volkerenrecht te huldigen. De gezondheidsdronk der broederen richtte zich louter nog' aan 't adres van het hooge souvereine volk. «K-topj^

De jeugdige Albert-begreep beter waar hij moest staan. Nooit zouden de broeders in de tempels nog op zijn lange leven geschonken, gedronken en geklonken hebben, indien hij van den aanvang af de leiding zijner regeerings- en familie-zaken niet aan de leiding der Organisatie als aan de openbaring van 's volks rechtbewustzijn, onderworpen had. Gretig legde hij steeds zijn oor te luisteren naar den hartslag. van zijn onderdanen, zooals die klopte in de eerbiedige ad-

Sluiten