Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

viezen van Furnemont, La fontaine, Vandervelde, Ooblet d'AIviela, en andere hoogere broeders. Dézen verklaarden daarop Z. M. in hun Loges den trouwen uitvoerder van hun verlangens en mitsdien tot echt democratisch vorst.

Het gansche Belgische Regeeringsstelsel, inclusief de champagne-fuifjes der Broeders, eischte derhalve Alberts kalme onderdanigheid aan den ontwikkelingsgang der Entente in zijn land. Zoo wilde het de Loge: zoo wilde mitsdien ook het souvereine volk. Albert had dien wil te eerbiedigen en zich te schikken naar de Vrijheid, Gelijkheid en Vèrbroedering welke de Organisatie sinds lang België deed genieten. Het orgaan van den volkswil, de Organisatie, verspreidde dagelijks een paar honderdduizend exemplaren der Fransche Entente-bladen: Albert mocht zich niet verzetten. De Organisatie eischte de ontwapening van Duitschland: het volk en zijn eerste dienaar, Albert, prezen wat de Heeren wezen. Het „droit humain" magonniek geïnterpreteerd, vorderde in 1912, dat de legers, die eerlang tegen de Duitsche kanonnen en forteressen moesten lostrekken, alvast op oorlogssterkte werden gebracht, en in Fransche soldatenliedjes het bekende: „a Berlin! a Berlin!" uitbrulden. Albert kon, als constitutionneel vorst, niet anders doen dan eveneens het zwaard te trekken tot verkrijging van vrede door recht. De Entente prikkelde te Brussel, als te Parijs, op theater-planken, in café-chantants, in teekening en dagblad-artikel, enz., het zeer gevoelig Duitsch militairisme en zijn discipline om een casus belli uit te lokken. Albert kan voor de gevolgen van die maconnieke cultuur gehuiverd hebben, haar onderdrukken mocht de vorst wiens macht hem constitutionneel rantsoensgewijze door de menigte en haar heraut, het Groot-Oosten, werd toebedeeld, volgens plicht, zonder lastgeving van wege de Nation Souveraine niet. Om binnenlandsche pers of zijn leger in hun anti-neutraliteits-uitingen aan de Censuur te onderwerpen, moest hij eerst en vooral zorgen de perken van zijn bevoegdheid hem door Grondwet of Loge verzekerd niet te overschrijden. De opvoeding der jeugd was in België er op gericht om eenmaal langs vredelievenden weg in de hoofdstad der Barbaren zelf de hooge beginselen der moderne cultuur te gaan afkondigen. Had de jeugdige monarch zijn eigen prinsen niet voor zoo'n verheven doel laten grootbrengen, de „Volkswil" had hem in de Loge geen enkelen dronk meer gewijd. De ~puur-menschelijke macht en wetgeving eischt nu eenmaal dat het verlichte en kapitaalkrachtige deel der natie de paarden of de ezels ment, die

Sluiten