Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

volgens de regels van vrijheid en recht te regelen. De heele stembus moest overtuigd zijn d^t zij als onbeperkt heerscheres door het leven kuierde, al kreeg zij ook maar zelden, op de wijs als poes zijn graatjes, haar zinnetje. Iedere individueele niet-bezitter mocht zijn souvereine-volks-kuif opsteken. Als belooning voor de wetten die hij onder dien kuif mocht ontwerpen, uitvaardigen en in praktijk brengen, wees hij dan zijn verlossers uit het barbarisme dankbaar ais zijn voorgangers aan. In de Loge constateerde men dan ook zeer rerecht: „Ia Nation Souveraine, c'est la Maconnerie".

Dank Brittanje's edelmoedigheid genieten wij thans een geheel moderne inrichting der gemeenschap. Onder aan den maatschappelijken ladder bevinden zich de barbaren en dompers. Dat zijn de ongelukkigen, welke niet uit de achterlijke periode bevrijd willen worden. Dan komt de middelstand of tiers-état met den landvorst als hun eerste dienaar. Dat zijn zij, die meenen, dat hun krachtig woord en hun beteekenisvol vuistgebal eenigen invloed hebben op 's lands wetgeving. Zij heeten: „het souvereine volk". Zij hebben het rechtsbewustzijn dat zij alleen het land kunnen en moeten regeeren. Nog een trap hooger staat de adel der wereld. Deze is vertegenwoordigd door de Maconnerie. En op den hoogsten sport, in olympische sereniteit, Sint-James, alles overziende, alles naar den eisch der vrijheid voor de kleintjes regelend, in iedere hut der aarde rechtsbewustzijn ontwikkelende, alles beheerschende in de wereldrepubliek.

O wee! de barbaren hadden een heilige Alliantie aangegaan! Oostenrijk en Duitschland, niet ingepalmd als de Russische bondgenoot door de Parijsche effectenbeurs, had de stoutheid de zegeningen, aan de Republique Francaise verzekerd, ja zelfs Sint James zegenende hand, af te wijzen. De Guiliotine van Lodewijk XVI wachtte de Centrale Machten zoo zij zich niet in deze moderne hier-archie lieten inlijven. Geen enkele milde champagne-dronk in de tempels, bode van hun toekomstig lot, zou hen nog „lang laten leven". Wie er nog naar zou dingen het middeneeuwsch Gezag hoog te houden, was ten doode opgeschreven.

Deze barbaren, op eigen veiligheid bedacht, tot voorzichtigheid gemaand door den geweigerden, met den dood dreigenden symbolischen heildronk der Loge, omringden zich door een ijzersterken chineeschen wal tegen de zegeningen der Britsche cultuur. Opgeschrikt in hun middeleeuwsche droomen dorsten zij deze beschavingstheorieën zelfs nog „Revolutie" smalen. Krachtens en volgens de ouwerwetsche ge-

Sluiten