Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Duitschland en Oostenrijk in hun leepheid hun eigen zonen als landverdedigers hadden afgedankt en hun grenzen van front en verschansing ontbloot, op voorstel en naar het voorbeeld van Vadertje, dan had een stoomwals van volgens Haagsch voorschrift ongewapende en ongeoefende Kozakken niet veel moeite gehad deze, de beschaving weerstrevende, Monarchieën te verpletteren. Dan konden de Internationale horden van Noord-Frankrijk, het Walenland en de Belgische fabrieks-centra, na in hun opgezweept anti-kapitalisme, Duitschlands Westelijk industriegebied onder den voet te hebben geloopen, te Berlijn onder de hartelijkste omhelzingen het feest van de, Volkeren-fraternLeiï komen vieren en er den permanenten Vredes-boom planten.

De mensch had dan ten langen leste, ondanks allen naijver van omhoog, met zijn menschelijke reuzenkracht en zijn menschelijk reuzenverstand te 'sOravenhage zijn Babelstoren in den vorm van een Vredes-paleis opgericht. Wat de Christelijke beschaving niet kon bereiken, had de humanitaire cultuur bewerkt. Bourgeois zou de architect, Vadertje de opperman zijn.

1897 faalde. De midden-Europeanen, hoezeer ook getroffen dóór Bourgeois' verteederend pleidooi over het stoffelijk en zedelijk welzijn der menschheid, dankten er feestelijk voor als proefkonijntjes dienst te doen voor het Wereldvredes-plan. De proef werd herhaald in 1907. „Toe, mijn „goede broeders", sprak Engeland tot de Germaansche Grootmachten, wees menschlievend!. Deel het mij steeds openhartig mee, wanneer gij een torpedo-jager of duikboot van „stapel wilt laten loopen. Zeg mij welke kosten gij daarvoor „zoudt moeten maken, dan zal ik, om onze ontwapening ge„lijken tred te doen houden, tot eenzelfde bedrag mijn oorlogsvloot afbreken. Maar geef mij ook trouw op de technische bijzonderheden van zoo'n nieuwen aanbouw: ik zal „in ruil daarvoor het getal mijner dreadnoughts niet vermeerderen".

Het militairisme, barbaarsch als het nog was, vond het kuituur-aanbod van een Marine-Entente tusschen Engeland en Duitschland al te vereerend om er op in te gaan. Het kleine Roodkapje van Potsdam vond wel dat Grootmoeder van Londen groote oogen, groote ooren en een gulzig grooten mönd had, maar Hef zich toch niet door haar ophappen.

Verslagen maar niet ontmoedigd, kwam de eenvoudige Broeder Leon Bourgeois thans met de verplichte arbritage en een internationaal Gerechtshof. Ieder tusschen de souvereine

Sluiten