Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Iedere broeder is verplicht de openbare meening naar „zijn vermogen ten gunste van Frankrijk en Engeland -te „bewerken. Inzonderheid rust deze plicht pp alle ■ journalisten der Organisatie. Deze plicht gaat vóór hun persoonlijk gevoelen "of vóór hun particuliere overtuiging". (Uit dankbaarheid voor de bevrijding uit de christelijke beginselen,, moeten zij thans aan den ketting der Loge blijven liggen.)

„Met de grootste voorzichtigheid, maar met alle ten „dienste staande middelen, moet er" kunstmatig een casus ^belli uitgelokt worden tusschen Italië en Oostenrijk, ten "einde het daarheen te leiden, dat Italië , zijn neutraliteit kan ^opzeggen en zich aan de zijde der Entente scharen.

„Vergaderingen moeten daartoe belegd worden en openbare betoogingen gehouden. De broeders kunnen zich niet „genoeg inspannen om voortdurend en zonder ophouden te ',herhalen, dat Frankrijk en Engeland de groote voorvechters "zijn van het credo der volkssouvereiniteit, van de bevrijding l'uit het 'bijgeloof en van den vooruitgang der beschaving „aller volken.

„De geheime consignes van den Grootmeester drukte „echter bij dit alles op het hart zorgvuldig alles te vermijden '„wat kon herinneren aan Rusland. Onze organisatie zit erg ^,in de maag met haar strijd voor de beschaving onder de „auspicieën van Vadertje's knoet".

Iedere hulp tegen den bondgenoot is den Pacifisten welkom. Op voorspraak der Organisatie worden de deelnemers aan Garibaldi's legioen met Engelsch geld aangeworven, weder in het Italiaansch leger opgenomen, al heeft een Italiaansch soldaat, die ooit een vreemde mogendheid diende, zijn nationaliteit verloren.. Alles wat helpen kan om in de Middelrijken „tronen en altaren" te gaan omstooten, wordt met open armen ontvangen.

Koning en Kabinet buigen natuurlijk, op den tooverklank van 't goud, reeds lang voor den uit Londen voorgeschreven Volkswil, maar de oórlogs-partij stuit op mpeielijkheden bij de sociaal-democraten. Bittere verwijten moeten de Loges hooren, dat zij aan Frankrijk en Engeland verkocht zijn, het vaderlandsche leger onder Parijsche leiding stellen, 'oorlogswinsten voor hun leden zoeken, met het bloed der arbeiders een vreemden bodem willen drenken, de militaire macht niet trachten af te schaffen, maar tot wapengeweld hun toevlucht nemen. Ook de S. D. leiders hebben hun invloed op de werklieden niet voor een ei en een appel veil.

Sluiten